لژیونر های پاکستانی در قاره سبز

ایجاز احمد، سردبیر ماهنامه‌ای اردو زبان که در رم، پایتخت ایتالیا منتشر می‌شود و در دادگاه رسیدگی به اتهام کسانی که در آن عملیات بازداشت شده بودند نقش مترجم را ایفا کرد، می‌گوید: آن‌ها همگی بی‌گناه بودند. او با اشاره به این که همه بازداشت‌شده‌ها افراد فقیری بودند و آنچه به عنوان مواد منفجره معرفی شده بود مواد محترقه از کار درآمد، می‌افزاید: اکنون همه آن‌ 28 نفر در ایتالیا مشغول کار و زندگی هستند.

هر چند این پرونده متضمن شکست بزرگی برای نیروی پلیس ایتالیا بود اما در عین حال یک نکته را مشخص کرد و آن میزان خشم و نارضایتی دولت ایتالیا و مردم این کشور از روند رو به رشد جمعیت پاکستانی‌های مهاجر در جاهایی چون ایتالیا، اسپانیا و فرانسه بود. این در حالی است که تا همین چند سال پیش جمعیت مهاجران پاکستانی در این کشورها تقریبا صفر بود.

امروز جمعیت پاکستانی‌ها به یمن سفر طولانی و غیرقانونی آن‌ها از طریق ایران، ترکیه و بالکان به اروپا به صدها هزار نفر رسیده است. آن‌ها حتی مسیر دایره‌واری که از آفریقا می‌گذرد و سپس با کشتی به سواحل مدیترانه‌ای اروپا و جزایر قناری می‌رسد را هم یافته‌‌اند. مناطق پاکستانی‌نشین بارسلونا در اسپانیا و بلونیا در ایتالیا تقریبا یکشبه سربرآوردند و به جمع بخش‌های حومه‌ای این دو شهر تبدیل شدند.

آنچه موجبات نگرانی مراجع مبارزه با تروریسم را در اروپا فراهم آورده‌ احتمال نفوذ عوامل تروریستی به خاک این قاره همگام با موج نوظهور مهاجران پاکستانی است. آنان به عنوان نمونه به حملات سال 2005 میلادی به مترو لندن اشاره می‌کنند که توسط انگلیسی‌های پاکستانی‌تبار انجام شد. این در حالی است که بریتانیا یکی از معدود کشورهای اروپایی است که از دیر باز شاهد حضور اقلیت مهاجران پاکستانی بوده است.

در نقطه مقابل در سرزمین‌های قاره‌ای اروپا هیچ‌گونه رابطه تاریخی‌ای با کشورهای جنوب آسیا وجود ندارد و فرهنگ و زبان کشورهایی چون هند و پاکستان برای مردم این بخش از قاره اروپا کاملا ناشناخته است. مهاجرت غیرقانونی مستلزم وجود شبکه‌های حمایتی مخفیانه است که از دید دولت‌ها پنهان می‌مانند. این شبکه‌ها اگرچه به دنبال کسب درآمد از مهاجران غیرقانونی هستند اما از ظرفیت‌های لازم برای به خدمت گرفته شدن توسط تروریست‌ها برخوردارند.

نفوذ به جامعه مهاجران تازه‌کاری بس دشوار است چرا که کشورهای اروپایی عملا در مورد این مهاجران چیزی نمی‌دانند با این حال رونالد جاکارد، از کارشناسان امنیتی برجسته فرانسه می‌گوید در ارزیابی‌های محرمانه دولت پاریس شبکه‌های پاکستانی به لحاظ خطرناک بودن پس از شاخه‌های القاعده در شمال آفریقا دسته‌بندی می‌شوند.

اروپایی‌ها تعقیب قضایی پاکستانی‌ها را نیز دشوار یافته‌‌اند. هفته پیش بود که محاکمه 11 پاکستانی مظنون به طراحی توطئه‌ بمبگذاری در سال 2004 میلادی با تبرئه 8 تن از آن‌ها بسته شد. تنها 3 تن از اعضای این گروه مجرم شناخته شدند و آن هم نه به اتهام تلاش برای بمبگذاری که اتهام اصلی آن‌ها ارسال 800 هزار یورو برای شبکه‌های افراطی در پاکستان عنوان شد.

اگر اروپایی‌ها با توجه به ناکامی دستگاه‌های امنیتی این قاره در دستیابی به ادله و شواهدی که موید دست داشتن جامعه مهاجران پاکستانی در اقدامات تروریستی باشد دیدگاه مبهمی در مورد این اقلیت دارند لیکن یک نکته در مورد پاکستانی‌ها کاملا مشخص است. پاکستانی‌ها در گروه‌های بزرگ وارد قاره اروپا می‌شوند.

دلایل این مهاجرت جمعی متعدد و پیچیده است. آن‌ها به دلیل فقر و سرخوردگی و در جستجوی کار و فضای سیاسی باز جذب قاره سبز می‌شوند. با بسته شدن یک مسیر مهاجرت دریچه دیگری گشوده می‌شود.

براساس تخمین‌های اداره مواد مخدر و جنایات سازمان ملل متحد UNODC تعداد رو به تزایدی از پاکستانی‌ها برای مهاجرت به اروپا به آفریقا روی می‌آورند. پاکستانی‌ها که برای رسیدن به اروپا باید راه طولانی‌تری را بپیمایند تا 10 برابر آفریقایی‌ها به قاچاقچی‌ها پول می‌دهند. آنان بین 11 تا 20 هزار دلار می‌پردازند تا به اروپا برسند.

گاه به آنان تضمین داده می‌شود در صورت ناکامی در عبور از مرزهای اروپا تا 3 بار به طور رایگان توسط قاچاقچی‌ها و از مسیرهای مختلف شانس خود را بیازمایند. برخی در ابتدا به شرق آفریقا می‌روند. عده‌ای با اخذ ویزای مالی، بورکینافاسو و گینه راهی این کشورها می‌شوند و پس از مسیر زمینی خود را به بنادر می‌رسانند تا سوار کشتی‌هایی شوند که راهی اروپا هستند.

شکل‌گیری این مسیر جدید موجب شده ارتباطاتی بین گروه‌های قاچاق انسان که خود پاکستانی هستند و گروه‌های جنایتکار آفریقایی شکل بگیرد. آمادو دی‌آندراس، از کارکنان دفتر UNODC در داکار، پایتخت سنگال از فقدان وجود شواهدی که موید این ارتباط باشد، می‌گوید اما در گزارش سال گذشته این نهاد به وجود چنین روابطی اشاره شده بود.

چرا پاکستانی‌ها و هندی‌ها اکنون کشورهای قاره اروپا را به عنوان هدف برمی‌گزینند؟ به اعتقاد ابوذهاب، از محققان پاکستانی‌الاصل فرانسه این روند وقتی شکل گرفت که دولت بریتانیا از سال 1968 میلادی اندک اندک درهای این کشور را به روی کشورهای شبه‌قاره هند بست. مهاجران پاکستانی که از رفتن به این کشور محروم شده بودند کشورهای حوزه اسکاندیناوی را به عنوان مقصد جدید خود برگزیدند تا آنجا که نروژ، کشوری کوچک با 6/4 میلیون نفر جمعیت اکنون میزبان حداقل 300 هزار پاکستانی نسل اول و دوم است.

مهاجران پاکستانی برای یافتن کار ذائقه خاص خود را دارند. فیلیپینی‌ها کارهای خانگی را ترجیح می‌دهند در حالی که پاکستانی‌ها بیشتر به کار در کارخانجات و مراکز صنعتی رغبت نشان می‌دهند. اگر از توان مالی کافی برخوردار باشند رستوران یا دفتر مخابراتی دایر می‌کنند. این رستوران‌ها و دفاتر مخابراتی صرفا جایی برای دریافت خدمات نیست بلکه به‌نوعی مراکز تجمع و ملاقات هم تلقی می‌شوند.مهاجرت پاکستانی‌ها به اروپا به همان اندازه که موجبات نگرانی مقامات اتحادیه‌اروپایی را فراهم آورده مایه نگرانی واشنگتن هم هست. همین حالا کنگره آمریکا در حال بررسی طرحی مناقشه‌انگیز است که ورود شهروندان بریتانیا به ایالات‌متحده که پیش از این بدون اخذ ویزا انجام می‌شد را محدود می‌کند.

منبع: ایندیپندنت