این نوع عینک که در حقیقت نوعی ابزار رایانهای است، از سیستمهای رایانهای قابل نقل و انتقال تشکیل شده است که میتوان از آن نهتنها به صورت عینک، بلکه به شکل یک ساعت مچی، کمربند یا حتی لباس استفاده کرد. اما برخلاف سیستمهای رایانهای، کاربر نمیتواند به دلخواه و به طور مستقیم عملکرد آنها را تنظیم کند. چرا که این دستگاهها به عنوان سیستمهای هوشمند نظارتی فعالیتهای روزانه کاربر را تحت نظر قرار میدهند و به عنوان رابط میان فرد بیمار و پزشک معالج اطلاعات مورد نیاز برای تشخیص و درمان بیمار را در مدت زمانهای طولانی در اختیار پزشک قرار میدهند. این در حالی است که استفاده از آن مانع از انجام فعالیتهای روزانه کاربر نشده و محدودیتی را برای او به وجود نخواهد آورد.
در این عینک، گیرندههایی وجود دارد که حرکات چشم را ثبت میکند. جالب این که این اطلاعات براساس اصول و قوانین روش سنجش بینایی به کمک جریان الکتریکی ثبت میشود و بیش از 30 سال است در علم پزشکی از آن استفاده میشود که میتواند با استفاده الکترودهایی مشابه نوار قلبی حرکت چشم را مورد بررسی قرار دهد. در حال حاضر این اطلاعات تنها در مراکز پزشکی و با استفاده از دستگاههایی که برای انجام این کار وجود دارند، قابل دسترسی است. اما این فناوری جدید میتواند حرکات چشم فرد را حتی هنگام حرکت نیز تحت کنترل قرار دهد و در مقایسه با روشهای قبلی مدت زمان تحت نظر قرار دادن فرد بیمار را به 8 ساعت افزایش دهد. این در حالی است که در این مدت اطلاعات ثبت شده در این دستگاه نگهداری شده و در عین حال فرد میتواند براحتی فعالیتهای روزمره را انجام دهد.
منابع: sciencedaily
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.