3 اشتباه رایج درباره قلیان‌

2- این ‌که می‌گویند خطر یک‌بار قلیان کشیدن از خطر یک پاکت سیگار بیشتر است، اغراق‌آمیز است

اصلا اغراق نیست. حساب، حساب دو دوتا چهارتا است. سرتاپای سوختن یک سیگار مگر چقدر طول می‌کشد؟ حداکثر10 دقیقه. توی این 10 دقیقه مگر چند پُک می‌شود به سیگار زد؟ 10 تا 12 تا حداکثر، یعنی تقریبا 70 سی‌سی دود. حالا این را مقایسه کنید با قلیان که عمرش لااقل 1 ساعت است و با هر پُکش تقریبا 500 سی‌سی دود می‌خوریم. آن هم چه دودی! دودی که علاوه بر عوامل بیماری‌زای دود سیگار، مونواکسید کربن هم دارد.

دیدید؟ این که می‌گویند خطر یک ساعت قلیان از خطر یک پاکت سیگار بیشتر است، نه شوخی است، نه مبالغه. این قلیان‌های میوه‌ای و جوان‌پسند هم که دیگر نگو و نپرس. توتون‌های این‌ها علاوه بر همه بدی‌هایشان، یک بدی دیگر هم دارند، فقط به خاطر آن مواد افزودنی که کارشان تامین طعم و بوی میوه است؛ و این، زمینه را مهیا می‌کند برای بروز یک سری دیگر از علائم حساسیتی؛ هم حساسیت تنفسی، هم حساسیت پوستی.

3-  اگر کنار قلیانی‌ها بنشینید اما خودتان قلیان نکشید، خطری تهدیدتان نمی‌کند

نه، شما هم در خطرید. دود دست‌دوم تولیدشده از قلیان، مخلوطی از تنباکو و دود مواد سوختنی است و بنابراین خطر جدی‌تری برای افراد غیرسیگاری محسوب می‌شود. یک جلسه معمولی یک‌ساعته کشیدن قلیان باعث استنشاق دودی معادل 100 تا200 نخ سیگارمی‌شود. منابع حرارتی برای سوزاندن تنباکو، مثل چوب نیم‌سوز یا زغال‌چوب، نیز مخاطرات سلامت را افزایش می‌دهند؛ چون این سوخت‌ها هنگام اشتعال، سموم خاص خودشان را تولید می‌کنند که شامل مقادیر بالایی از مونواکسید کربن، آهن‌ها و مواد شیمیایی سرطان‌زا است.