حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
علی رئیسی
عوارض کارنابلدی و باشگاهداری اشتباه
شاید خیلی مضحک و غیرقابل باور باشد، اگر بگوییم تیمهای پرطرفدار فوتبال ما هنوز به شکل آماتوری اداره میشوند و کوچکترین نشانهای از یک تیم باشگاهی ندارند.
از عقد قراردادهای همیشه دردسرساز این تیمها با بازیکنان خارجی گرفته تا نحوه مناسبات و مکاتبات بینالمللی و نیز ابتداییترین امور باشگاهداری، همه و همه نشانههایی است از این که ما در زمینه باشگاهداری اطلاعات چندانی نداریم و اصرار عجیبی وجود دارد که همان شیوههای غلط گذشته اعمال شود.
وقتی با یک عقبگرد 12 10 ساله میآییم و باز از دستاندرکاران سابق استفاده میکنیم، معنایش چه چیزی غیر از این است که ما در این چندین و چند سال درجا زدهایم.
این که فوتبالیستهای باشگاههای پرطرفدار ما این همه به امان خدا رها شدهاند و هیچکس فکر نمیکند سرمایههای اصلی باشگاه با پولی که دریافت کرده و میکنند، نباید در معرض آسیبهای اجتماعی قرار گیرند.
اگر جسارت نباشد، در یک باشگاه بزرگ و فرهنگی نباید بازیکنش چنان ساده باشد که حتی با جان آدمها هم شوخی کند و آن قصه را به وجود آورد.
از سوی دیگر، اصلا پذیرفتنی نیست که چند بازیکن مثل آدمهای شرور، مردم را مورد ضرب و جرح قرار دهند. آیا همه و همه این اتفاقها به خاطر آن نیست که ما در زمینه باشگاهداری هنوز در ابتدای راه قرار داریم؟
گفت و گو
