پیروزی برلوسکنی در انتخابات ایتالیا

برلوسکنی پس از دریافت پیام تبریک والتر ولترونی، رقیب شکست خورده‌اش، گفت برای انجام اصلاحات اقتصادی با مخالفان همکاری خواهد کرد.

انتخابات،‌ به دنبال فروپاشی دولت ائتلافی رومانو پرودی، 3 سال زودتر از موعد برگزار شد. دولت جدید شصت و دومین دولت ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم خواهد بود. بیش از 80 درصد افراد واجد شرایط رای دادند.

با شمارش تقریبا تمامی آرا، وزارت کشور اعلام کرد: حزب برلوسکنی در هر دو مجلس ایتالیا 47 درصد آرا را در برابر 38 درصد حزب چپگرای ولترونی به دست آورده است.

از 630 کرسی مجلس نمایندگان راستگراها 340 کرسی و چپگراها 239 کرسی و از 315 کرسی سنا راستگراها 168 کرسی و چپگراها 130 کرسی به دست آورده‌اند. به این ترتیب براساس اعلامیه وزارت کشور، برلوسکنی در مجلس نمایندگان 101 کرسی و در سنا 38 کرسی برتری دارد. با این نتایج تعداد احزاب حاضر در مجلس نمایندگان از 26 حزب به 6 حزب کاهش یافت. با این حال برلوسکنی ناچار است با احزاب دیگر برای تشکیل دولت کنار بیاید.

لیگ شمالی، که خواهان خودمختاری گسترده مناطق مختلف ایتالیا است آرای خود را به دو برابر رساند و برلوسکنی بدون حمایت آن اکثریت خود را از دست خواهد داد.

برلوسکنی گفت: تعداد وزیران دولت را به 12 نفر کاهش می‌دهد که 4 نفر از ‌آنان را زنان تشکیل می‌دهند. وی افزود: از ایمان شهروندان به خود به هیجان‌ آمده است: «ما ماه‌های دشواری در پیش داریم که نیازمند نیروی بسیار خواهد بود.» وی پیش از خاتمه این مصاحبه تلفنی «بوسه‌ای پر مهر برای تمام ایتالیایی‌ها فرستاد.»

برلوسکنی گفت: اولین اولویت او فروش شرکت هواپیمایی زیان‌ده آلیتالیا و حل بحران‌ ناشی از انبوه زباله‌های جمع‌آوری نشده در ناپل است.

دولت او با وظیفه دشوار احیای اقتصاد بیمار ایتالیا نیز مواجه است که پیش‌بینی شده رشد آن در سال آینده به صفر برسد.

اگر چه دولت ایتالیا بدهی بسیاری دارد برلوسکنی وعده داده است از مالیات‌ها بکاهد و به مستمندان کمک کند.
158 حزب در انتخابات ملی و منطقه‌ای شرکت کردند و 80 درصد افراد واجد شرایط رای دادند که 4 درصد کمتر از انتخابات 2 سال پیش بود.

برلوسکنی پیشتر دوبار نخست وزیر بوده که آخرین آن باشکست تلخ در انتخابات می 2006 خاتمه یافت.

او یکی از ثروتمندترین مردان ایتالیا است که در رشته‌های تجاری فراوانی از جمله رسانه‌ها و فوتبال فعال است.
برلوسکنی در حمله امریکا به عراق از متحدان جورج بوش بود و همین امر تاثیر فراوانی در شکست او در انتخابات 2 سال پیش ایتالیا داشت.

مترجم: علی ایثاری کسمایی