نعناع ؛ مسکن دردهای عصبیتاریخچه : کشت این گیاه به علت استفاده ای که از آن در اسانس گیری به عمل می آمده است ، از آغاز قرن 18 میلادی معمول شد. در مورد خاستگاه این گیاه اختلاف نظرهایی است ، اما مدارک موجود نشان می دهد که این گیاه در مصر باستان کاشت می شده است . هزاران سال است که از برگ گیاه استفاده درمانی میشود.قسمتهای مورد استفاده و موارد مصرف : از تقطیر برگ و سرشاخه گلدار گیاه مذکور، تحت تاثیر بخار آب اسانس "مانت " تهیه می شود. منتول که ماده اصلی این اسانس را تشکیل می دهد، برای انواع شیرینی و در عطر سازی بخصوص معطر کردن سیگار مورد توجه است.در دامپزشکی به عنوان بی حس کننده سطحی با اثر ملایم وضد عفونی کننده و در مصارف داخلی نیز به عنوان بادشکن و مسکن ناراحتی های معدی دامها به کار می رود. از عرق نعناع )طی دفعات متناوب در روز( به عنوان مقوی معده ، بادشکن ، رفع کننده دل پیچه و مسکن دردهای عصبی استفاده می شود. اثر رفع کنندگی سردردهای یکطرفه و تنشی آن قابل رقابت با اثر استامینوفن است )Gobel ،1996 میلادی(.از اسانس نعناع در تهیه قرصها، آبنبات ها، محلول های زیبایی و گردهای دندان استفاده می شود. در رفع علایم سندروم روده ، تحریک پذیر و رفع حالت تهوع بعد از عمل جراحی موثر است Tate ) ،1997 میلادی (. در حال حاضر مصرف آن برای انقباضات و مشکلات دستگاه گوارش ، مثانه و مجاری صفراوی تایید شده است . در کتاب مرجع گیاهان انگلستان ، از آن برای درمان ورم معده ، نفخ و اختلالات انقباضی روده ای و صفراوی نام برده شده است . مقدار استفاده آن 3 تا6 گرم از برگهای خشک شده گیاه در150 میلی لیتر آب به صورت دمکرده 2 تا3 بار در روز است .احتیاط: در کودکان خردسال و نوزادان ، باید از مصرف منتول به صورت داخلی و یا استعمال خارجی خودداری کرد؛ زیرا منتول با اثری که روی مخاط حلق و بینی دارد، می تواند موجب توقف حرکات تنفسی وقلب شود و عوارض شدید و حتی مرگ هم برای آنها به همراه داشته باشد. اگر منتول به مقدار زیاد مصرف شود، فشار خون و قدرت قلب را بالا می برد و موجب بروز حالت تهوع و استفراغ، درد معده ،فلج شدن حرکات ارادی و بازتابی می شود که در نهایت ممکن است منجر به مرگ شود. همین طور در موارد وجود سنگهای صفراوی برای مصرف آن باید با پزشک مشورت کرد.