ژنرال فرانکو در یک نمایشنامه هجو تلویزیونی

و دیدنی درآمده است . این مجموعه ، یک اثر خانوادگی است که قصه آن در دوران رژیم فاشیستی و دیکتاتوری ژنرال فرانکو رخ می دهد. در هر قسمت مجموعه ، قصه خانواده ای که تحت فشارهای مداوم فرانکو تلاش می کنند به حیات خود ادامه دهند، به تصویر کشیده می شود. شاید مجموعه با نوع قصه و درامی که دارد، یک کار پیش پاافتاده و معمولی به نظر برسد؛ اما تماشاگران پروپاقرص و بی شمار مجموعه ، چنین نظری ندارند. منتقد تلویزیونی نشریه «ال موندو» در این خصوص می گوید: این مجموعه یک افشاگری تازه است . حال و هوای مجموعه به قدری واقعگرایانه است که هنگام تماشای آن احساس می کنیم مستقیما واقعا در درون آن حوادث امروز و ماجراها هستیم . دوستداران این اثر نوستالژیک موفق ، از آن به عنوان یک «کار تعلیمی » و یک «پدیده اجتماعی » اسم می برند، کل ماجراهای مجموعه در دهه 60میلادی اتفاق می افتد و در راس قصه مجموعه ، خانواده آلکانتارا قرار دارند که شامل آنتونیو و مرسدس و بچه های 20، 18و 8ساله و مادربزرگشان هرمینیا می شود. مردم اسپانیا این خانواده را نمونه ای تیپیکال از یک خانواده اسپانیایی می دانند و می گویند هر خانواده ای در کشور می تواند با آنها همذات پنداری کند. آنا پورتر، یکی دیگر از منتقدان اسپانیایی ، ارزش مجموعه را توانایی سازندگان آن در ایجاد پل ارتباطی میان نسلهای مختلف اسپانیا می داند. به گفته او: «مسائل اصلی این است که جوانان ما امروز زندگی آزاد و راحتی دارند. آنها باید بدانند پدران و مادران و پدربزرگ ها و مادربزرگ هایشان وقتی مثل آنها جوان بودند، درچه شرایطی زندگی می کردند و با چه مسائل و مشکلاتی روبه رو بودند. بچه های ما در شرایط متفاوتی زندگی می کنند و نباید فکر کنند شرایط همیشه به همین صورت بوده است .» منتقدان هنری در اسپانیا، این مجموعه را یک «انقلاب » در کار تلویزیون می دانند؛ انقلابی که خیلی خوب ساخته و پرداخته شده است . سازندگان مجموعه با بهره گیری از فناوری دیجیتالی ، تلفیقی از صحنه های معاصر و فیلمهای آرشیوی به وجود آورده اند. رنگی بودن برخی از صحنه ها و بی رنگی برخی دیگر از صحنه ها، یک حس ویژه تاریخی به مجموعه داده است . تیتو فرناندز، کارگردان این مجموعه می گوید: «کار ما انعکاسی از این است که ما اسپانیایی ها از کجا می آییم ، تاریخ ما چیست و آن دوره سیاه ، به چه دوران و وضعیتی شباهت داشت . خیلی مهم است که مردم این چیزها را بدانند.»