حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
درمانهای موجود برای این بیماری شامل استفاده از کورتیکو استروئیدها به صورت موضعی و پرتودرمانی با استفاده از اشعه ماورای بنفش (UV) است که موجب ساخت مجدد پیگمان و رنگدانههای پوست میشود. البته مشکل اینجاست که کمتر از یکچهارم بیماران به این درمان پاسخ مثبت میدهند و به علاوه، در این روش، پوست به صورت نقطه، قطعه و مقطعی پررنگ میشود و حالت لک پدید میآید. یکی دیگر از مشکلات استفاده از این درمان در درازمدت، افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست است و به همین دلیل بسیاری بیماران از آن گریزانند.
این تیم تحقیقاتی، دو گروه موش در نظر گرفتند. برای گروه اول، ماده «پییرین» و مشتقات مصنوعی آن را به تنهایی روی پوست موش مالیدند ولی برای گروه دوم پرتودرمانی را نیز بهعنوان درمان مکمل انجام دادند.
در گروه اول پس از 6 هفته رنگ قهوهای روشنی در پوست تولید شد ولی در گروه دوم که درمان ترکیبی به کار گرفته شد، علاوه بر تیرهتر بودن رنگ پوست، درمان سریعتر انجام شد و دوام بیشتری هم داشت. این گروه تحقیقاتی معتقدند «پییرین» باعث تحریک تولید سلولهای پیگمان پوست به نام «ملانوسیت» میشود. این بیماری بر سلامت روحی و روانی افراد بسیار تاثیرگذار است و احساسات این بیماران بشدت جریحهدار میشود. این یافته، آغازگر راهی جدید برای کاهش نیاز به اشعه ماورای بنفش در این بیماران است. در نتیجه ترس از سرطان پوست نیز بسیار کمتر میشود.
منبع: بیبیسی
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....