حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مثل روز، روشن است که این برنامه خواستن ها در واقع پز جدیدی است ؛ در تیمی که این همه بازیکن شاغل بیرون از کشور دارد، چگونه می شود برنامه ای نوشت و آن را پیاده کرد، چه تفاوتی می کند که ما اردوی آماده سازی تیم ملی را از چه زمانی شروع کنیم ، وقتی باشگاه های خارجی براساس قوانین مندرج در قانون انتقال بازیکنان ، حق خود می دانند تا 48ساعت قبل از هر مسابقه ای ، بازیکنان خود را در اختیار داشته باشند، برای آماده سازی چنین تیمی ، اصلا برنامه ریزی وجود ندارد و آنهایی که قائل به این قضیه اند، فقط خودشان را گول می زنند.
و عجیب تر این که آدم های غیرمتخصص در این زمینه باید نظر بدهند که این خود، از برنامه خواستن عجیب تر است.
متاسفانه خواسته یا ناخواسته ما اسیر جو شده ایم و آنهایی که می دانند چگونه عمل کنند تا این جو را به سود گزینه مورد نظر به وجود آورند، کارشان را حتی از هیات رئیسه فدراسیون بلدترند و خوب می دانند چه تدابیری را بیندیشند تا به خواست از قبل تعیین شده خود برسند، گمان می رود فدراسیون تحت تاثیر چنین فضاسازی هایی قرار گرفته و در این زمینه هر حرف دیگری ، فقط وقت تلف کردن است.
متاسفانه جوسازی برای تاثیرگذاران در تصمیم سازی های فوتبال ، مدتی است مد شده است و نقشی راهبردی برای فوتبال ما دارد.
طبیعی است در چنین شرایطی ، حق به حقدار نرسد و گزینش ها به شکل مطلوبی صورت نگیرد، عمده ترین مشکل همین است که ما احساسی تصمیم بگیریم و متاثر از فضاهایی بشویم که به سفارش بعضی ها، ساخته و پرداخته شده است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....