جهان گرمایی همان کاری را خواهد کرد که بیابان زایی

بر بنیاد شواهد و تجربیات موجود در طول یکصد سال گذشته ، اغلب صاحب نظران حوزه محیط زیست و جغرافیای طبیعی ، همواره یکی از خطرات مهلک بیابان زایی را تشدید ناامنی منطقه ای و آفرینش تنش های اجتماعی خوانده اند. بیابان زایی با کاهش کارایی سرزمین و تاثیر ویرانگر بر توان حاصلخیزی خاک ، سبب نقصان مواد غذایی ، افزایش خسارت به کشاورزان ، بی آبی ، نشست زمین و سرانجام مهاجرت را فراهم می آورد؛ رخدادی که آثار ویرانگرش را بویژه در نیمه قرن بیستم در منطقه ساحل آفریقا هنوز به یاد داریم. اینک اما دانشمندان آلمانی و سوئیسی در یک پژوهش مشترک ، تحت نظر برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد به این نتیجه رسیده اند که جهان گرمایی (global warming) نیز می تواند همانند بیابان زایی (desertification) و حتی بیشتر از آن جنگ آفرین ، خطرساز و فاجعه بار باشد.
کد خبر: ۱۶۳۰۳۸

این دانشمندان که گزارش خود را ماه گذشته و در جریان کنفرانس بالی اندونزی برای نخستین بار منتشر کردند، به رهبران جهان هشدار می دهند که در قرن 21، نظام حاکم بر بسیاری از کشورها ممکن است زیر فشار جنگ بر سر زمین و منابع آبی از هم بپاشد و این وضعیت همچنین منجر به مهاجرت های گروه های بزرگی از مردم شود. از همین رو، تمامی دولت سالاران جهانی را فرامی خوانند و زنهار می دهند که اگر هر چه سریع تر برنامه های خود را برای کاهش محسوس گازهای گلخانه ای اعلام نکنند و به اجرا درنیاورند، دیگر زمانی برای جبران این فرصت سوزی نخواهند داشت.

پژوهشگران سازمان ملل ، همچنین کشورهای ثروتمند شمال را مورد خطاب قرار می دهند و به آنها توصیه می کنند که اگر خواهان جهانی امن تر و آرام تر برای خود هستند باید هر چه زودتر بخشی از درآمدهای کلان خود را برای بهبود پایدار وضعیت معشیتی کشورهای فقیر اختصاص دهند تا آنها بتوانند بدترین آسیب های ناشی از گرمایش زمین را تاب بیاورند.

همان طور که ملاحظه می شود، رعایت نکردن هنجارهای زیست محیطی ، فقط به قتل نبات و جانور یا فلان چشم انداز ناب طبیعی خلاصه نمی شود. وقایع تلخ اندک سال های گذشته از هزاره سوم ، مرگ بیش از یک میلیون انسان بی گناه در آفریقا، آسیا و امریکای لاتین ، وقوع سیلاب های پرشمار و ویرانگر، توفان های مهیب ، برودت بی سابقه هوا، طغیان بیماری های مرگبار و به زیر آب رفتن بسیاری از مناطق ساحلی و جزایر زیبای کره زمین که با خود موجی گسترده از مهاجرت را نیز به همراه داشته و دارند همه و همه بر این واقعیت صحه می گذارد که زمان جدی گرفتن گرایه های زیست محیطی در ایران هم فرا رسیده و چه بهتر که نشانه های آن را در شعارهای انتخاباتی کاندیداهای ورود به مجلس شورای اسلامی هم ببینیم.

شاید بتوان در کنار پارامترهای متعددی که هنگام انتخاب نمایندگان در نظر می گیریم ، به موضوعات و موضعگیری های زیست محیطی آنها نیز توجه نشان دهیم و به دنبال نشانه این توجه به محیط زیست در تبلیغات نامزدها باشیم.

محمد درویش
عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها