جشنواره بین‌المللی ‌فیلم نیوزیلند

یعنی فستیوال به صورت مسافرتی برگزار و پس از عبور از شهرهایی که میزبان فیلم‌های پذیرش‌شده در مرحله ابتدایی بوده‌اند به شهرهای اصلی می‌رسند. این مرحله پس از برگزاری و عبور فیلم‌ها از شهر دندی(Dunedin)  در جنوب شرقی نیوزیلند و کریست چرچ (کلیسای مسیح‌ع) در شرق نیوزیلند برگزار می‌شود. و 30 فیلم برتری که در این سفرها و تورهای برگزار شده انتخاب شده‌اند، معرفی می‌شوند و سرانجام به ولینگتون می‌رسند. سفری که حدود نیم سال طول می‌کشد و عمده شهرهایی که از آنها  این عبور صورت می‌گیرد شهرهایی دانشگاهی هستند.

اما جشنواره‌هایی که خود ابتدا مستقل بوده‌اند و سپس مجموعا به عنوان فستیوال بین‌المللی فیلم نیوزیلند شناخته می‌شوند به شرح ذیل فعالیت داشته‌اند.

 فستیوال بین‌المللی فیلم اوکلند: اولین دوره برگزاری این جشنواره فیلم آن هم به گونه بین‌المللی به اکتبر 1970 برمی‌گردد. هرچند تغییراتی در نحوه برگزاری این جشنواره در سال‌های 1984 و 2000 به وجود آمد اما نهایتا سالیانه برگزار شدن این فستیوال و مکان ثابت شهر برای برگزاری یعنی محل «تئاتر ملی اوکلند» بدون تغییر مانده‌ است ضمن این که از سال 2000 بخش خصوصی هم ساپورت بسیاری از این فستیوال دارد.

فستیوال فیلم ولینگتون:  اولین دوره این جشنواره سال 1972 و با شرکت 7 فیلم آغاز شد، اما در سال‌‌های بعد رشد این فستیوال شگفت‌آور بود، چنان که در سال 2005 تعداد فیلم‌های شرکت‌کننده به 130 فیلم رسید و رقم بازدیدکنندگان به 71 هزار نفر بالغ گردید. محل برگزاری این فستیوال نیز همواره «تئاتر پارامونت» بوده است.

فستیوال بین‌المللی فیلم دندی که در سال 1977 پایه‌گذاری گردید و محل «تئاتر سلطنتی» شهر دندی مکان برگزاری فستیوال بوده است.

فستیوال بین‌المللی فیلم کریست چرچ: که آن هم در سال 1977 تاسیس گردید و عمدتا برگزاری‌اش به مانند جشنواره دندی بوده چه این که این 2 شهر به هم بسیار نزدیکند.

و در آخر این که مجموع فستیوال‌های پنجگانه چنان که جداگانه نیز به آنها  اشاره شد؛ یک فستیوال بین‌المللی برای کشور نیوزیلند مهیا ساخته که از بعد شرکت‌کننده و استقبال دارای شرایط بسیار خوب و مناسبی است.

و این عده «تراولینگ فستیوال» باعث شد شهرهای کوچکی که حدود سی و چند سال به تنهایی میزبانی یک جشنواره بین‌المللی یا ملی کوچک را برعهده داشتند حالا در یک تور عظیم به صورت یک فستیوال بین‌المللی فیلم به جایگاه حرفه‌ای و ثابتی نائل آیند. نکته مهم اما در ثابت بودن مسیر هر ساله عبوری فیلم‌ها و همچنین ثابت بودن مکان پذیرایی و اکران فیلم‌ها در هر شهری است. روندی که باعث شده تماشاگران این فستیوال که در سال 1985 حدود 14 هزار نفر برآورد شده بودند اینک در سال 2007 (در آخرین دوره برگزاری) فقط در یک شهر به بالای
70 هزار نفر بالغ شوند.

مهدی تهرانی‌