توصیه‌های ورزشی‌ برای‌ بیماران ‌قلبی‌

 لذا برای بیماران نجات یافته از سکته قلبی، نه‌تنها عدم تحرک و استراحت ممتد را توصیه نمی‌کنیم، بلکه آن را مضر وکاهنده طول عمر می‌دانیم. کلیه بیماران دارای سابقه سکته قلبی باید طبق برنامه‌ای شخصی، تدریجا به زندگی طبیعی بازگردند تا حدی که تقریبا تمام توانایی‌ها و فعالیت‌های قبل از سکته خود را بازیابند.

قسمتی از این برنامه بازیابی توان یا بازتوانی از همان روزهای اول بعد از سکته در بیمارستان آغاز می‌گردد و بیشتر آن بعد از ترخیص ادامه می‌یابد. ارائه برنامه بازتوانی جهت بیماران سکته قلبی به عهده پزشک معالج می‌باشد. پزشک معالج با توجه به شدت بیماری، برنامه‌های لازم را طرح‌ریزی می‌کند.

نکات عمده این برنامه در مراحل اولیه عبارت از تعیین زمان پیاده‌روی در بخش، زمان استحمام، زمان ترخیص از بیمارستان، ‌تاریخ مجاز از سرگیری فعالیت‌های جنسی ، زمان از سرگیری کار و فعالیت، تعیین مشاغل نامطلوب و ممنوع، مشاوره جهت نحوه انجام مسافرت‌های احتمالی، سرگرمی‌ها و تفریحات سالم و بالاخره برنامه‌ریزی شروع فعالیت‌های ورزشی ملایم تا متوسط و تعیین انواع مجاز و غیرمجاز ورزش.

ورزش کمک موثری است برای ایجاد و حفظ تعادل عصبی رضایتبخش که همه و بویژه بیماران به آن نیاز دارند. در بسیاری از موارد، ‌ورزش در حکم آرام‌بخشی است که کمتر دارویی به پای آن می‌رسد.

در ماه‌ها و سال‌های پس از سکته قلبی، ورزش موجب بازگشت اعتماد به نفس می‌شود. بیمار شفایافته به یاری ورزش حس اعتماد به نفس خود را باز می‌یابد. در واقع، بیمار با ورزش به خود و دیگران ثابت می‌کند که هنوز توانایی دارد. در حقیقت مساله مهم این است که فرد در حال نقاهت یا شفایافته، یک بیمار یا یک موجود ناتوان به نظر نرسد.