البرادعی: مکالماتم شنود می شود

 این اعمال فشارهای سیاسی روانی ، اجرای بخشی از فرآیند شناخته شده ای است که الگوی رفتار امریکا در حوزه سیاست خارجی قرار گرفته است در این الگو، اتهامات بی پایه ، مدام و پیاپی مطرح می شود و از سوی شبکه گسترده رسانه ای تقویت و بتدریج با توسل به نفوذ لابی قدرتمند سیاسی روی میز مراجع دیپلماتیک بین المللی قرار می گیرد. به این ترتیب موضوع 2ماهیت حقیقی و کاذب پیدا می کند و اتفاقا آنچه که در این شیوه برجسته می شود، ماهیت کاذب آن است . اکنون پرونده ایران با این ماهیت دوگانه و در 2محیط آژانس بین المللی انرژی هسته ای و شورای امنیت موضوع 2سند دیپلماتیک است که قرار است در روزهای آینده صادر شود؛ یکی گزارش البرادعی و دیگری قطعنامه سوم شورای امنیت .

محیط روشن

ماهیت حقیقی پرونده ، همان است که در قالب طرح مدالیته در آژانس بین المللی انرژی اتمی در حال بررسی است . علی لاریجانی ، دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی و محمد البرادعی اول تیر امسال طی مذاکراتی در وین بر سر امکان حل ابهامات باقیمانده میان ایران و آژانس به توافق رسیدند.

 این پیشنهاد همچنین مورد توافق خاویر سولانا، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپایی قرار گرفت . در پی این توافق نخستین نشست معاونان البرادعی و لاریجانی در تهران به تدوین و امضای مدالیته ای منجر شد که در آن 6موضوع «پلوتونیوم »، «سانتریفیوژهای P1و P2» ، «منشاء آلودگی اورانیومی در مرکز تحقیقات »، «سند اورانیوم نیمکره فلزی »، «پلوتونیم 210» و «معدن گچین » به عنوان موضوعات قابل حل تا پایان سال میلادی (اوایل دیماه ) مطرح شده بود. ایران در این توافق نامه همچنین با صدور ویزای مدت دار برای تعدادی از بازرسان جدید آژانس موافقت کرد.

تاکنون در 2گزارش البرادعی بخش های مهمی از طرح مدالیته حل و فصل شد، از جمله سانتریفیوژهای P1و P2و سند اورانیوم فلزی . در هر 2گزارش ، البرادعی بر روند مثبت همکاری های میان ایران و آژانس تاکید کرده است . در عین حال این نکته نیز در این گزارش ها عنوان شده که ایران برخلاف خواسته قطعنامه های شورای امنیت ، همچنان به فعالیت های غنی سازی خود ادامه می دهد.

خبرهای غیررسمی مربوط به محتوای گزارش سوم البرادعی نیز گویای آن است که آژانس به پیشرفت های خوبی در حل مسائل هسته ای باقیمانده ایران دست یافته و تحقیقات درباره فعالیت های هسته ای ایران در گذشته به پایان نزدیک شده است .

محیط تاریک

ماهیتی کاذب ، سیاسی شده و انحرافی از پرونده ایران ، موضوع مذاکرات دیپلمات های گروه 1+5 برای تصمیم گیری در صدور قطعنامه سوم شورای امنیت علیه ایران است . گزارش های مثبت البرادعی هر چند باعث ایجاد شکاف در گروه 1+5 و  تقویت مواضع چین و روسیه و همچنین اعضای غیردائم شورای امنیت در حمایت از فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران شده است ، اما امریکا و برخی همراهان اروپایی آن با اعمال فشارهای سیاسی و اقتصادی درصدد آن هستند که هزینه های حمایت از رهبران را برای این دسته از کشورها بالا ببرند. این اعمال فشارها خارج از چارچوب شورای امنیت و در آژانس نیز به طور همزمان اعمال می شود.

به طوری که پنجشنبه هفته گذشته نیکلای سارکوزی ، رئیس جمهور فرانسه در دیدار با البرادعی از نگرانی های خود درباره فعالیت های هسته ای ایران سخن گفت .کاندولیزا رایس ، وزیر امور خارجه امریکا نیز در اظهاراتی تازه ضمن امیدواری برای تصویب یک قطعنامه ضدایرانی دیگر در شورای امنیت از همپیمانان کشورش خواست تا اقدامات یکجانبه تنبیهی خود را در خارج از شورای امنیت اتخاذ کنند.

البرادعی : حتی مکالماتم شنود می شود

محمد البرادعی خود نیز معترف به فشارهایی است که از جانب قدرت های بزرگ بر آژانس بین المللی انرژی هسته ای اعمال می شود.وی در گفتگو با روزنامه فرامنطقه ای الزمان ، از وجود اعمال فشارهای بین المللی برای تاثیرگذاری بر عملکردش پرده برداشت و گفت : حتی گاهی اوقات ، مکالمات تلفنی من شنود و کنترل می شود.

به گزارش فارس ، البرادعی در پاسخ به این پرسش که آیا با اعمال فشارهای کشورهای جهان بویژه از سوی امریکا مواجه هستید یا خیر گفت : من عملا با اعمال فشارهای بین المللی زیادی روبه رو هستم . آنها با اعمال فشارهایشان سعی می کنند بر عملکرد من در جهت تامین منافع خود تاثیر بگذارند.

وی در این زمینه ، به شنود مکالمات تلفنی خود اشاره کرد و گفت : گاهی اوقات مکالمات تلفنی من شنود و کنترل می شود، اما با وجود تمامی این مسائل ، این فشارها بر عملکرد من هیچ تاثیر نمی گذارد و من از عهده کار حرفه ای خود، کاملا برمی آیم و تحت تاثیر اعمال فشار از سوی هیچ کشوری قرار نمی گیرم و همگی این را خوب می دانند.

البرادعی درباره برنامه هسته ای ایران و ارزیابی اش از این موضوع گفت : من معتقدم بخش وسیعی از مشکل برنامه هسته ای ایران به امنیت منطقه و ترس و نگرانی برخی کشورهای همسایه در قبال برنامه ای هسته ای ایران برمی گردد. بنابراین این مساله ایجاب می کند که تمامی طرف های منطقه در مذاکرات کنونی میان ایران و جامعه جهانی مشارکت داشته باشند.

با توجه به این که قطعنامه های شورای امنیت در بستری از فضای بازی سیاسی و غوغاسالاری رسانه ای صادر می شود، سرعت بخشیدن و گسترش فعالیت های دیپلماتیک همراه با ابتکار عمل در صحنه سیاست خارجی از ضرورت هایی است که در وزارت خارجه و شورای عالی امنیت ملی با جدیت بیشتری باید پیگیری شود.

پیشرفت های ایران و آژانس در چارچوب مدالیته ، حمایت های اعضای غیردائم شورای امنیت و همچنین گروه غیرمتعهدها از فعالیت های ایران ، ظرفیت هایی هستند که می توانند در ایجاد مانع برای تحقق خواسته های امریکا موثر باشند.«مذاکره و گفتگو» هنوز هم گزینه ای مقبول در بخشی از بدنه موثر در شورای امنیت است .