پیشنهادهای اجرای پزشک خانواده در شهرها تقدیم دولت شد

کامران باقری لنکرانی‌ در گفت‌و‌گو با فارس افزود:‌ اجرای طرح پزشک خانواده در روستاها بسیار آسان‌تر از شهرها بود، زیرا در بسیاری از روستاها ارائه کننده خدمات منحصراً دولت بود، خیلی جاها هم اصلاً خدمات سلامت ارائه نمی‌شد، بنابراین برنامه‌ریزی برای اجرای این سیستم راحت تر بود اما در شهرها کار بسیار پیچیده‌تر است.

وی ادامه داد: در شهرها 60 درصد خدمات درمان سرپایی از سوی بخش خصوصی ارائه می‌شود، بنابراین باید اجرای این طرح در شهرها با برنامه‌ریزی دقیق‌تری طراحی شود، تأمین اعتبارات قدم بعدی است و اول باید طراحی کنیم که در شهرها چه کار می‌خواهیم انجام دهیم.

باقری‌لنکرانی اضافه کرد: ما پیشنهادهای اجرای طرح پزشک خانواده را برای تصمیم و تصویب نهایی تقدم دولت کرده‌ایم، پیشنهادهای ما به نوعی ناظر بر استفاده بیش‌تر از توان بخش خصوصی است منتها با این شرط که شاخص‌های اجرای برنامه مشخص و قابل پایش و ارزیابی باشد.

وی گفت: به نظر ما پایلوت اجرای طرح پزشک خانواده در شهرها نیز با اجرای آن در شهرهای زیر 20 هزار نفر انجام شده است و باید شروع کنیم، بنابراین بر اساس تصمیمی که در دولت گرفته می‌شود و منابعی که برای این کار اختصاص می‌یابد، می‌توانیم اجرای پزشک خانواده را ابتدا از شهرهای با جمعیت زیر 50 هزار نفر شروع کنیم و بعد به شهرهای زیر 100 هزار نفر برسیم و همین طور جلو برویم.

وزیر بهداشت در پاسخ به این پرسش که چه زمانی را برای شروع اجرای طرح پزشک خانواده در این شهرها پیش‌بینی می‌کنید، گفت: من دلم می‌خواهد از همین فردا پزشک خانواده در شهرها اجرا شود اما اجرای این طرح یک کار بین بخشی است و باید دستگاه‌های مختلف در این زمینه هماهنگ شوند و در هر صورت ما منتظر تصمیم‌گیری دولت هستیم.

اجرای طرح پزشک خانواده بر اساس اعتبار حدود 500 میلیارد تومانی که مجلس در سال 84 در اختیار وزارت بهداشت و رفاه قرار داد از مرداد 84 آغاز شد و اکنون در تمام روستاهای کشور و بخشی از شهرهای زیر 20 هزار نفر به مرحله اجرا درآمده است و حدود 21 میلیون روستایی دفترچه بیمه روستایی و پزشک خانواده را دریافت کرده‌اند.

مطابق این طرح پزشکان خانواده که فعلاً پزشکان عمومی هستند و حدود 5 هزار و 500 نفرشان در روستاها مستقر شده‌اند، مسئولان سلامت مردمند و هر پزشک خانواده به همراه یک تیم سلامت که شامل ماما نیز می‌شود، مسئول سلامت جمعیتی بین 2 هزار تا 4 هزار نفر است و علاوه بر درمان بیماری‌های آن‌ها باید به طور مرتب وضع سلامت این افراد را کنترل کند، برای آن‌ها پرونده سلامت تشکیل دهد و در صورت نیاز به خدمات درمان‌های تخصصی و بستری افراد تحت پوشش خود را به مراکز درمانی در شهرها ارجاع دهد.