ایالات شکست خورده

آرمان های ملی گرایی

با این حال ، نتیجه گیری های این گروه بسیار متفاوت بود. بررسی مذکور به این نتیجه رسید که «مسلمانان از آزادی ما متنفر نیستند، بلکه آنان از سیاست های ما بیزارند»... و افزود: در مواقعی که دیپلماسی عمومی امریکا از بردن دمکراسی به جوامع اسلامی سخن می گوید، این ادعا چیزی غیر از یک ریاکاری منفعت طلبانه دیده نمی شود.

کد خبر: ۱۵۹۵۶۶

این گزارش ادامه می دهد همان طور که مسلمانان مشاهده می کنند، اشغال افغانستان و عراق از سوی امریکا، به دمکراسی نینجامیده ، بلکه به هرج و مرج و مصیبت بیشتر منجر شده است.

مطالعات کمیته علوم دفاعی ، نتیجه گیری های چندین سال پیش را تکرار می کرد. در سال 1958 آیزنهاور درباره موج عظیم نفرت مردم و نه دولت های جهان عرب ، از امریکایی ها متحیر شده بود. مردمی که همراه با جناح جمال عبدالناصر از ملی گرایی سکولار مستقل حمایت می کردند. شورای امنیت ملی ، دلایل این موج عظیم نفرت را چنین توضیح داد: از نظر اکثریت اعراب ، ایالات متحده به عنوان مخالف عملی شدن آرمان های ملی گرایی عرب محسوب می شود.

این مردمان معتقدند که ایالات متحده از طریق حمایت از وضع موجود و مقابله با پیشرفت سیاسی و اقتصادی ، محافظت از منافع خود در نفت خاور نزدیک را دنبال می کند. وانگهی این نوع نگرش ، قابل فهم است: منافع فرهنگی و اقتصادی ایالات متحده در این منطقه به طور طبیعی به روابط نزدیک واشنگتن با عناصری در جهان عرب منجر می شود. منافع اولیه آنان نیز به ادامه روابط با غرب و نیز حفظ وضع موجود کشورهایشان و در نتیجه ممانعت از دمکراسی و توسعه وابسته است.

وال استریت ژورنال زمانی که افکار مسلمانان مرفه را اندکی پس از 11 سپتامبر بررسی می کرد، به چنین نتایجی دست یافت.

بانکداران ، متخصصان و بازرگانان جهان اسلام که به ارزش های رسمی غربی و تجسم یافته در طرح جهانی شدن نئولیبرال متعهدند، از پشتیبانی های واشنگتن از دولت های خودکامه و خشن و موانعی که امریکا با کمک به رژیم های سرکوبگر در برابر توسعه و دمکراسی ایجاد می کند، بسیار نگران شده اند. با این حال ، آنها علاوه بر موارد گزارش شده از سوی شورای امنیت ملی در سال 1958 شکایات دیگری نیز داشتند؛ رژیم تحریم های واشنگتن در عراق و حمایت آن از اشغالگری نظامی اسرائیل و تصرف اراضی اشغالی.

هیچ گونه نظرسنجی از توده های عظیم مردم فقیر و رنج دیده صورت نگرفته ، ولی بسیار احتمال دارد که احساسات آنان بسیار شدیدتر باشد و این امر جدای از رنجش شدید نخبگان غربزده است که از دست حاکمان فاسد و خونریز مورد حمایت قدرت های غربی به ستوه آمده اند.

حاکمانی که علاوه بر غنی تر کردن خود، سرازیر شدن ثروت کلان منطقه به سوی غرب را تضمین می کنند. همان طور که پیش بینی می شد، تهاجم به عراق ، این احساسات را تشدید کرد.