امیرعلی جوادیان ، عکاس و استاد دانشگاه هنر نیز دید مستقل و پرکاری این هنرمند را از ویژگی های خاص او برشمرد که همیشه او را از دیگر هنرمندان جدا می کرد.
«فریدنی یک عمر زندگی اش را در طبیعت گذرانده بود ، گویا شخصیت او اساسا برای طبیعت ساخته شده بود که عمر و زندگی اش را در طبیعت می گذراند.»
این جمله سوگ نوشت از فخرالدین فخرالدینی است که پس از درگذشت نیکول فریدنی آن را به زبان می آورد.
او می گوید: باید همه ایرانیان بدانند فریدنی برای طبیعت و شناسایی ایران ، گام های مهم و تاثیرگذاری برداشته است.
رسول اولیازاده ، رئیس خانه عکاسان ایران هم عقیده دارد فریدنی عکاسی بود که در زمینه عکاسی طبیعت هم از نظر کیفی و هم کمی آثار ارزشمندی به جای گذاشته است.
اولیازاده می گوید: باید قبول داشت جایگزین کردن کسی به جای نیکول ، سال ها زمان می خواهد یا حتی امکان ناپذیر است.
نیکول که سالها به خاطر بیماری پارکینسون ، ویلچرنشین شده بود، صبح دیروز به دلیل عوارض ناشی از سرطان پروستات و عفونت ریوی ، دار فانی را وداع گفت.
پیکر این هنرمند، صبح امروز از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع می شود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....