حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
این گروه از محققان دانشکده فنی برلین به این نتیجه رسیدهاند که میتوان هنگام رانندگی با نظارت مغز رانندگان و کاهش حواسپرتی آنها در مواقعی که ذهن فرد بشدت درگیر و مشغول است، شرایط مناسبتری را برای تصمیمگیری فرد و واکنش نسبت به عواملی که میتواند زمینهساز حوادث خطرناک رانندگی باشد، به وجود آورد.
با استفاده از این فناوری، میتوان زمان واکنش و عکسالعمل راننده را تا صدهزارم ثانیه افزایش داد. اگرچه این عدد ناچیز به نظر میرسد اما حتی در سرعت 100 کیلومتر بر ساعت این زمان ناچیز هم برای جلوگیری از برخورد با مانع یا خودرویی که در فاصله حدودا 3 متری نسبت به یک خودرو قرار گرفته است، کافی خواهد بود.
در شرایط واقعی این زمان احتمال وقوع تصادف یا مجروح شدن فرد را به حداقل میرساند و این فناوری به عنوان یک رابط مغزی میتواند چنین مشکلاتی را برطرف نماید. برای اندازهگیری شدت فعالیت مغز از منحنیهایی که توسط دستگاههای موجنگار مغزی ثبت میشود، استفاده میشود.
در گذشته با استفاده از دستگاههای موجنگار مغزی که میتواند فعالیتهای مغزی را در هنگام انجام فعالیتهای مختلف مانند رانندگی مورد بررسی قرار دهد، علائم مغزی ارسال شده به مغز که توسط حرکت غیرارادی ماهیچههای عصب صورت مورد بررسی قرار گرفته است، اما در این فناوری با استفاده از روشهای هوشمند تجزیه و تحلیل دادهها، زمان راهاندازی و آمادهسازی دستگاه از 100 ساعت به 20 دقیقه کاهش پیدا میکند. الکترودها به سر راننده متصل شده و با افزایش فعالیت مغز نسبت به محدودههای از پیش تعیین شده، این دستگاه با ایجاد لرزش در فرمان اتومبیل مانع از حواسپرتی راننده میشود.
منبع: newscientist
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....