فینالی زودهنگام
این تصور وجود دارد که تیم ملی ما پس از گذشت مدتها همچنان متاثر از اندیشههای برانکوست. تیم فعلی که هنوز ترکیب آن به درستی مشخص نشده، خواه ناخواه به گونهای چیده میشود که ما شاهد حضور بخشی از بازیکنان گذشته باشیم، تنها تفاوت با گذشته، جابهجایی تنی چند از نفرات است و آنهایی که باقی ماندهاند، دیگر آن چالاکی و آمادگی گذشته را ندارند.
در حال حاضر ما تنها 2 بازیکن از اروپا داریم، مهدویکیا و آندرانیک تیموریان که آنها باید از تیم باشگاهی خود به اردوی
تیم ملی منتقل شوند و میشود پذیرفت که در شرایط بدی نباشند، اما درباره دیگر بازیکنان مثل حسین کعبی که مدتی است بلاتکلیف مانده یا بازیکنانی که به هر علتی به تیم ملی نیامدند، توان و تجربه تیم ما را تا حدودی باید تحت تاثیر قرار دهد.
نکته دیگر آنکه، حتی در بازی با کاستاریکا ما این فرصت را به دست نیاوردیم که با نفرات اصلی در برابر حریف تدارکاتی خود بازی کنیم، قرار گرفتن یک دروازهبان تازه وارد در درون دروازه و مهرههایی که در این بازی دوستانه چیزی نشان ندادند، حکایت از این داشت که ما هنوز مشت خود را هم برای خود و هم برای حریفان بستهایم و به قول فوتبالیها ارنج اصلی ما توی قوطی است و در فاصله یکی، دو روز به نخستین بازی، ما باید در تمرینها نفراتی را بشناسیم و به زمین بفرستیم که از امتیاز خانگی خود، حداکثر استفاده را بکنیم.
بهرهگیری از امتیاز خانگی، منوط به این است که ما با تماشاگران خود به جنگ سوریه برویم.
در هر حال، تیم ملی ما در آستانه بازی نخست، روزهای پرکاری را پیش رو دارد و حضور خاویر کلمنته میتواند از نظر ایجاد انگیزه برای تیم ما مفید و موثر باشد.
مربی میلیاردی ما اگر بازی اول را از دست ندهد و با هر سه امتیاز این بازی به مصاف دیگر رقبا برود، شانس بالایی را برای قهرمانی کسب خواهد کرد. بیدلیل نیست که کلمنته بدون حضور در تهران میداند بازی ایران سوریه فینالی زود هنگام است و پیروزی ما در روز چهارشنبه در واقع پیمودن نیمی از راه است، برای گذر از این بازی سنگین، فقط چند تمرین تعیین کننده پیش رو داریم که امیدواریم دستاندرکاران تیم ملی ایران قدر و قیمت این لحظات زودگذر را بدانند.
علی رئیسی
گفت و گو
