روبان قرمز
با آغاز جنگ ژانر سینمای جنگ هم ضمیمه سینمای انقلاب شد، ژانری که پیش از آن کارگردانهای ایرانی تجربهای در آن نداشتند، جنگ اما با آغازش فیلمسازانش را هم تربیت کرد، از فیلمهای تهییجکنندهای مثل «عقابها» و «کانی مانگا» بگیر تا برسی به «دیدهبان»، «مهاجر»، «پرواز در شب»، «بلمی به سوی ساحل» و ... .
جنگ که تمام شد، حاتمیکیا «از کرخه تا راین» را ساخت و آدمهایش را تا غربت و نشستن کنار رود راین همراهی کرد، بعد دنبال یوسف گشت (بوی پیراهن یوسف) و یکهو حاج کاظم را آورد وسط میدان، حاج کاظم جنگدیدهای که خیلی راحت توانست اسلحه سرباز تازهکار زمان صلح را بگیرد و شروع کند به روایت داستانش. ملاقلیپور اما دغدغههای دیگری داشت، او همراه «هیوا» نامهها را ورق میزد و خاکها را کنار میزد تا قهرمانهایش را پیدا کند، آنهایی که شاید داشتند فراموش میشدند، ملاقلیپور روایتهایش تلختر بود، آنجا که در مزرعه پدری قهرمانهای گمنامش آواره میشدند و از همه طرف گلوله روی سرشان میبارید.
گفت و گو
