حاج احمدآقای خمینی: در شرایط دشوار تصمیمگیری آنچه که موجب آرامش و اطمینان قلبی حضرت امام میشد، اتکای به خدا، ذکر، دعا و نیایش بود.
کد خبر: ۱۵۸۴۷۸
ایشان تحت هیچ شرایطی زمان دعا و نیایش خود را تغییر نمیدادند و به همه مستحبات عمل میکردند همانگونه که در مبارزات سیاسی خود به پیروی از حضرت رسول (ص) و ائمه معصومین (ع) به تکلیف اسلامی توجه داشتند. حضرت امام (ره) در مسائل عبادی هرگز از خود نظری نداشتند و مانند یک فرد عادی هر آنچه را که در این زمینه وارد شده است، دقیقا به همان صورتی که وارد است انجام میدادند. تمام دعاهای (مفاتیح الجنان) را با همان صورتی که نوشته شده است، به جا میآوردند. به خاطر دارم که در یک روز این پیرمرد 90 ساله برای هر زیارت یک غسل کردند و در کمتر از 2 ساعت 3 بار غسل زیارت انجام دادند و به همین یک غسل اکتفا نکردند. ایشان متعبد به معنی واقعی بودند. در ماه مبارک رمضان وقتی نجف بودند، هر 3 روز یک دور قرآن را ختم میکردند. در ایام سال ماهی یکبار قرآن را ختم میکردند. ایشان همواره با قرآن مأنوس بودند؛ یک جزء قرآن را 8 قسمت کرده و هر قسمت را در زمان خاصی قرائت میکردند. گاهی، مدتها روی یک جمله قرآن مکث میکردند.