با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز ناآرامیهای کنیا اظهارات روز گذشته جندای فریزر، فرستاده ویژه ایالاتمتحده به این کشور برای میانجیگری بین اموای کیباکی، رئیسجمهور و رایلا اودینگا، رهبر مخالفان که مدعی بروز تخلفهای گسترده در انتخابات ریاستجمهوری 28 دسامبر گذشته است از مغلوبه شدن جنگ به نفع کیباکی حکایت داشت.
کد خبر: ۱۵۷۸۹۸
به گزارش شبکه خبری CNN در حالی که زد و خورد هواداران دو طرف درگیر در این مناقشه از چند روز پیش از سر گرفته شده و دولت با هدف آرام کردن اوضاع به پلیس اجازه تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان را داده است فریزر پس از دیدار از منطقه ریفتولی مدعی شد درگیری در این منطقه به پاکسازی قومی قبیله کیکویو منجر شده که هوادار رییسجمهور هستند. او ادعا دارد اعضای قبیله لوئوس اودینگا در ریفتولی مشغول سرکوب قبیله رئیسجمهور هستند.
فریزر در حالی با حمایت غیرمستقیم خود از کیباکی خواستار توقف ناآرامیها در کنیا شد که کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد که نزدیک به یک هفته است در نایروبی، پایتخت کنیا به سر میبرد پس از قتل یکی از قانونگذاران نزدیک به اودینگا خواستار افزایش توجه پلیس و نیروهای امنیتی به امنیت شهروندان کنیایی شده بود.
کنیا که تا قبل از انتخابات 28 دسامبر سال گذشته میلادی یکی از امنترین کشورهای شرق آفریقا بود اکنون دستخوش ناآرامیهایی خونبار است که تاکنون پیش از 900 کشته بر جای گذاشته است. خاستگاه این ناآرامیها اعتراض حزب اپوزیسیون جنبش دموکراتیک نارنجی به رهبری اودینگا است که ادعا دارد دولت به نفع کیباکی در نتیجه انتخابات دست برده است.
اودینگا روز گذشته از وجود دستهایی آلوده در پشت پرده قتل یکی از قانونگذاران این حزب در مجمع ملی کنیا خبر داد. او به رغم دیدار اخیرش با کیباکی که با میانجیگری عنان انجام شد همچنان بر لزوم کنارهگیری کیباکی، تشکیل دولت موقت و تکرار انتخابات با نظارت ستادهای بینالمللی تاکید دارد.
صلیب سرخ جهانی از آوارگی حداقل دویست هزار تن از شهروندان کنیایی در نتیجه ناآرامیهای یک ماه گذشته این کشور خبر داده است. علاوه بر این بالا گرفتن بحران موجبات توقف ورود گردشگران به کنیا را فراهم آورده که منشا اصلی درآمد دولت کنیا و موتور متحرک اقتصاد این کشور هستند.
به اعتقاد کارشناسان ناآرامیهای کنونی کنیا در واقع ادامه دههها اختلاف دو گروه قومی بزرگ کشور بر سر زمین، منابع اقتصادی و قدرت سیاسی است. کنیا با 35 میلیون جمعیت پس از کسب استقلال در سال 1963 میلادی تاکنون بارها شاهد وقوع درگیریهای قومی بوده لیکن ناآرامیها در این کشور استوایی هیچگاه تا بدین حد شدت نیافته بود.