جام جم آنلاین: «پارادایس» کجاست؟ این گفتوگوی تلویزیونی خود را از ابتدا چنین توصیف میکند: «اینجا قهرمانی فقط روی سکوی مسابقه اتفاق نمیافتد. در پارادایس پای صحبت کسانی مینشینیم که از دل محدودیتها مسیر بزرگی ساختهاند. قهرمانهایی که مدالهایشان تنها بخشی از داستان زندگی آنهاست. از روزهای سخت تا لحظههای تردید و از تلاش تا شکست، امید و دوباره برخاستن. در هر قسمت با یکی از قهرمانان پارالمپیک همراه میشویم تا قصهای را بشنویم که پشت هر مدال پنهان مانده است. روایت آدمهایی که برای رسیدن به قله از هر مانعی عبور کردند. گفتوگویی صمیمی با قهرمانانی که ثابت کردند مرزهای واقعی جایی فراتر از تواناییهای جسمی ما قرار دارد.»
برنامه تلویزیونی پارادایس که از شنبه تا دوشنبه ساعت ۱۸ روی آنتن شبکه نسیم میرود در قالب تاکشو و با تمرکز بر گفتوگو با قهرمانان پارالمپیک ایران، تلاشی است برای جابهجا کردن کانون توجه از مدال به انسان پشت مدال. ارزش اصلی پارادایس در وعدهای نهفته است که به مخاطبان میدهد. وعده روایت لحظه دستیابی به مدال نه بهعنوان نقطه پایان، بلکه کلید ورود به زندگیای که با شکست، پشتکار و امید شکل گرفته است. تاکید در این برنامه بر روایت زندگی و مسیر قهرمانی با همه انتخابها و دشواریهای آن است. روایتهایی که از سکوی قهرمانی فراتر میروند و از همین منظر میتوانند با مخاطبانی از هر قشر و با هر سطحی از توانایی جسمی ارتباط مؤثری برقرار کنند؛ زیرا قهرمانان این قصه و راهی که پیمودهاند دستنیافتنی تصویر نشده است. این نوع نگاه، برنامه را از گفتوگوهای معمول ورزشی که حول نقد، نتیجه یا افتخار میگردند، متمایز میکند.
نقطه تمایز پارادایس در همین جابهجایی نهفته است؛ جابهجایی میان محورهای پیشین برای ستارهشدن، قهرمانی و دیدهشدن در رسانهها با محورهای انسانی شامل همه نقاط قوت و ضعفش. معمولا و متاسفانه در سپهر رسانهای کشور، قهرمانان پارالمپیک سهم کمتری از همتایان المپیکی خود دارند و وقتی هم در صحنهای برای دیدهشدن قرار میگیرند بیشتر بر کلیدواژههایی همچون موفقیت آنان تاکید میشود تا بر پیچیدگیهای مسیری که در آن پا گذاشتهاند.
برنامه پارادایس با پرداختن به سختیها در کنار به ثمر نشستن تلاشهای این دسته از ورزشکاران، فرصتی فراهم میکند تا مخاطبان با ابعادی از زندگی این افراد روبهرو شوند که غالبا در پوشش خبری نتایج ورزشی جایی ندارد. همانطور که اشاره شد این رویکرد میتواند قهرمانی را از یک وضعیت دستنیافتنی و استثنایی، به تجربهای انسانی و با ظرفیت همدلی بدل سازد. درست آنجایی که روحا... رستمی (قهرمان پاراوزنهبرداری) میگوید در سنین کم برای قویتر شدن و به توصیه پدرش شروع به ورزش میکند، اما این تصمیم بهظاهر ساده او را تا دستیابی به طلای پارالمپیک پیش میبرد.
حضور علی زرگر که پیشتر اجرای او را در برنامه سرگرمکننده «خوشنمک» دیده بودیم، در قامت میزبان، به مخاطبان نوید میدهد که قرار نیست بیننده یک گفتوگوی خشک و لزوما کارشناسانه باشند. در پارادایس گپوگفت در اتمسفری صمیمانه انجام میشود. دکور ساده و جایگاه میزبان و مهمان در فضای پشت میکروفن هم، قابی امروزی و بیشتر باب سلیقه مخاطبان جوان را ایجاد کرده تا احتمالا این گروه سنی را که به تولیدات کوتاه شبکههای اجتماعی مجازی خو گرفتهاند، با برنامه همراه و برایشان تصویری ملموس از دنیای قهرمانی ــ حتی با وجود محدودیتهای جسمانی ــ تصویر کند تا شاید قهرمان بعدی آنان باشند. همچنین بخشی که در آخر هر قسمت، متناسب با مهمان آن قسمت طراحی شده ــ مثلا مریم عبدا... پور (قهرمان پاراتکواندو)، امیرحسین علیپور (قهرمان پرتاب وزنه پارادوومیدانی) و ... ــ روایتی شیرین است که پایانبندی متفاوتی را رقم میزند و کسالت تماشای یک گفتوگوی خطی را از بینندگان برنامه دور میکند.
نویسنده: نوشین مجلسی / روزنامهنگار