جام جم آنلاین - ایتالیا در چهارمین بازی خود در لیگ ملت‌های اروپا ترکیه را ۳ بر یک شکست داد. ترکیه در بخش‌هایی از مسابقه مالک توپ بود و تعداد پاس‌های بیشتری هم ثبت کرد، اما ایتالیا در منطقه تعیین‌کننده زمین یعنی محوطه جریمه عملکرد بهتری داشت. آتزوری ۱۲ شوت از ۱۵ شوت خود را از داخل محوطه زد و در شاخص گل‌های مورد انتظار نیز برتری داشت. این تفاوت کیفیت در موقعیت‌سازی بود که سرنوشت مسابقه را تعیین کرد.
آنالیز فنی: ایتالیا چگونه بازی را کنترل کرد؟
مانچینی در این مسابقه تغییرات زیادی در ترکیب ایجاد کرده بود و خودش نیز بعد از بازی گفت که چنین تغییراتی می‌توانست از روان بودن بازی کم کند. با وجود این ایتالیا از همان نیمه اول تلاش کرد با پاس‌های عمقی و ارسال از کناره‌ها سریع‌تر به منطقه خطر برسد.
گل اول نمونه خوبی از همین رویکرد بود. اسکاماکا در دقیقه ۲۶ ایتالیا را جلو انداخت. ترکیه بعد از شروع نیمه دوم فشار بیشتری آورد و سیمشیر در دقیقه ۶۰ بازی را مساوی کرد، اما واکنش ایتالیا سریع بود. تنها پنج دقیقه بعد کالافیوری با ضربه سر ارسال بارلا را به گل دوم تبدیل کرد. اسپرزیتو نیز در دقیقه ۸۷ تیر خلاص را زد.
ایتالیا در این مسابقه کمتر به دنبال گردش بی‌پایان توپ بود و بیشتر تلاش کرد با چند پاس سریع خود را به محوطه برساند. همین انتخاب باعث شد با وجود مالکیت کمتر نسبت به ترکیه موقعیت‌های خطرناک‌تری خلق کند. دقت ارسال‌ها نیز یکی از تفاوت‌های دو تیم بود. ایتالیا ۳۳ درصد از ارسال‌هایش را به مقصد رساند در حالی که این عدد برای ترکیه تنها ۱۲ درصد بود.
واکنش بعد از گل تساوی؛ مهم‌ترین بخش بازی
شاید مهم‌ترین نکته فنی مسابقه واکنش ایتالیا بعد از گل تساوی بود. ترکیه در دقیقه ۶۰ به گل رسید و برای چند دقیقه جریان بازی را در اختیار گرفت، اما آتزوری اجازه نداد حریف از این برتری روانی استفاده کند.
پنج دقیقه بعد گل کالافیوری دوباره ایتالیا را جلو انداخت. این واکنش سریع اهمیت زیادی داشت، چون تیم مانچینی بعد از دریافت گل به جای عقب‌نشینی بیشتر دوباره به سمت دروازه ترکیه رفت.
در دقایق پایانی هم ایتالیا توانست فشار ترکیه را تحمل کند. دوناروما در چند صحنه مهم از جمله ضربه اوزجان و تلاش آک‌تورکوغلو واکنش‌های تعیین‌کننده‌ای داشت و اسپرزیتو با گل سوم خیال آتزوری را راحت کرد.
تفکرات مانچینی برای احیای ایتالیا
مانچینی در دوره جدید حضورش روی نیمکت ایتالیا تلاش کرده میان فوتبال مالکانه و فوتبال مستقیم تعادل ایجاد کند. آتزوری دیگر اصراری ندارد که برای کنترل مسابقه حتماً مالکیت بالاتری نسبت به حریف داشته باشد. اگر فضا برای حمله سریع وجود داشته باشد تیم از آن استفاده می‌کند و اگر لازم باشد با ارسال از کناره‌ها و استفاده از مهاجم هدف به محوطه می‌رسد.
این تغییر برای ایتالیا اهمیت زیادی دارد. تیمی که در سال‌های اخیر گاهی در خلق موقعیت مقابل دفاع‌های منسجم مشکل داشت حالا بازیکنانی دارد که می‌توانند از چند راه متفاوت به دروازه برسند.
مانچینی همچنین نشان داده به بازیکنان جوان اعتماد دارد. استفاده از نفراتی مانند فرانچسکو پیو اسپرزیتو و حضور بازیکنان تازه‌نفس در ترکیب بخشی از پروژه بازسازی آتزوری است. خود مانچینی بعد از بازی از عملکرد آلساندرو رومانو نیز تمجید کرد و گفت او توانایی بازی در پست هافبک میانی را دارد.
ستاره بازی: کالافیوری
کالافیوری یکی از مهم‌ترین بازیکنان ایتالیا بود. گل دوم را با ضربه سر زد و در خط دفاع نیز حضور مؤثری داشت. با این حال از نگاه آماری ایساک دومبیا با امتیاز ۸.۴ بهترین بازیکن مسابقه شناخته شد و در دوئل‌ها و حمل توپ نیز تأثیر زیادی داشت.
غول خفته در حال بیدار شدن
ایتالیا هنوز به نسخه کامل و بی‌نقص خودش نرسیده، اما نشانه‌های احیای آتزوری روزبه روز بیشتر می‌شود. تساوی مقابل فرانسه و بعد پیروزی ۳ بر یک مقابل ترکیه نشان می‌دهد تیم مانچینی از نظر شخصیت و کیفیت رقابتی فاصله زیادی با تیم‌های بزرگ اروپا ندارد.
ایتالیا سال‌ها یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال اروپا بود و هوادارانش هنوز همان تیمی را می‌خواهند که با سازمان دفاعی قدرتمند و فوتبال حساب‌شده در بازی‌های بزرگ ظاهر می‌شد. حالا ترکیبی از نسل قدیمی و استعداد‌های تازه در حال شکل دادن به تیمی است که دوباره می‌تواند برای مدعیان بزرگ دردسرساز شود.
غول خفته فوتبال ایتالیا آرام‌آرام بیدار شده است. آتزوری دارد دوباره به همان تیمی نزدیک می‌شود که هوادارانش سال‌ها به آن افتخار می‌کردند و شاید برای میلیون‌ها هوادار ایتالیا هیچ خبر فوتبالی بهتر از بازگشت دوباره این تیم به جمع قدرت‌های اروپا نباشد.
