بحران شیاطین سرخ بعد از یک شب تلخ در اولدترافورد / شیاطین سرخ درست بشو نیستند!

جام جم آنلاین - منچستریونایتد باز هم به همان تیمی تبدیل شد که هوادارانش از دیدنش خسته شده‌اند. شیاطین سرخ در جام اتحادیه مقابل برایتون ابتدا با دو گل پیش افتادند، اما در فاصله‌ای کوتاه همه چیز را از دست دادند و با شکست ۳ بر ۲ از رقابت‌ها کنار رفتند. این نخستین بار در ۵۰ سال گذشته بود که یونایتد در اولدترافورد مسابقه‌ای را پس از برتری دو بر صفر واگذار می‌کرد.
 
باز هم همان منچستریونایتد
شاید دردناک‌ترین بخش شکست برابر برایتون فقط حذف از جام اتحادیه نباشد. مسئله این است که این شکست تصویری آشنا از منچستریونایتد سال‌های اخیر را دوباره مقابل چشم هواداران گذاشت. تیمی که می‌تواند شروعی قدرتمند داشته باشد و خیلی زود دو گل بزند، اما وقتی شرایط مسابقه تغییر می‌کند توانایی کنترل بازی را از دست می‌دهد.
شیاطین سرخ این فصل لیگ برتر را هم با شکست آغاز کردند و پس از پیروزی پرگل برابر ایپسویچ مقابل اورتون متوقف شدند. شکست در دربی منچستر نیز شرایط را سخت‌تر کرد و حالا حذف از جام اتحادیه فشار بیشتری روی مایکل کریک گذاشته است. روی کاغذ هنوز فصل بسیار طولانی است، اما عملکرد تیم در هفته‌های ابتدایی پرسش‌های جدی درباره ثبات آن ایجاد کرده است.
 
کریک؛ قربانی یا مسئول؟
کریک سال گذشته زمانی که هدایت موقت یونایتد را برعهده گرفت توانست تیم را به جایگاه سوم لیگ برتر برساند و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. او در ۱۷ مسابقه ۱۲ پیروزی کسب کرد و همین عملکرد باعث شد باشگاه برای فصل جدید به او اعتماد کند.
حتی پیروزی ۴ بر صفر برابر صباح باکو در لیگ قهرمانان نشان داد که این تیم در روز‌های خوب می‌تواند فوتبال قدرتمندی ارائه کند.
اما روز‌های طوفانی و سخت خیلی زود در این فصل برای کریک از راه رسید.
 
میراث سنگین بعد از فرگوسن
از زمان بازنشستگی سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳ منچستریونایتد بار‌ها سرمربی عوض کرده است. مربیانی با فلسفه‌های کاملا متفاوت آمده‌اند و رفته‌اند و بازیکنان زیادی نیز با قیمت‌های سنگین به اولدترافورد رسیده‌اند.
با این حال فاصله یونایتد با روز‌های سلطه فرگوسن همچنان پابرجاست.
مشکل فقط تاکتیک نیست. ساختار تصمیم‌گیری ورزشی باشگاه بار‌ها تغییر کرده و پروژه‌های مختلف یکی پس از دیگری امتحان شده‌اند. وقتی تیم نمی‌تواند یک هویت فوتبالی پایدار بسازد حتی مربی‌ای که فصل قبل موفق بوده نیز ممکن است خیلی زود وارد بحران شود. این همان بلایی بود که سر منچستریونایتد آمد.
 
گلیزر‌ها چه کردند؟
انتقاد از خانواده گلیزر بخش جدایی‌ناپذیر تاریخ معاصر منچستریونایتد است. خرید باشگاه در سال ۲۰۰۵ از طریق یک معامله اهرمی باعث شد بدهی قابل توجهی به ساختار مالی باشگاه منتقل شود. یونایتد که پیش از آن باشگاهی بدون بدهی بود پس از این معامله با بار مالی سنگینی مواجه شد.
این میراث مالی هنوز یکی از موضوعات مهم در بحث مالکیت باشگاه است. البته همزمان نمی‌توان تمام مشکلات فوتبالی یونایتد را فقط به گلیزر‌ها نسبت داد. تصمیمات ورزشی مدیران و مربیان مختلف و نحوه هزینه کردن منابع نیز در این سال‌ها نقش داشته است.
 
ورود رتکلیف؛ تغییر مالکیت یا تغییر مدل؟
جیم رتکلیف در سال ۲۰۲۳ حدود ۲۵ درصد سهام باشگاه را خرید و شرکت Ineos   اینئوسکنترل بخش فوتبال را در اختیار گرفت. با وجود این تغییر هنوز گلیزر‌ها سهامدار عمده باقی مانده‌اند.
این ساختار باعث شده بخشی از هواداران همچنان درباره اولویت‌های واقعی مالکان بحث کنند. آیا هدف اصلی بازگرداندن یونایتد به قله فوتبال است یا افزایش ارزش اقتصادی باشگاه؟
البته اعداد مالی نشان می‌دهند یونایتد همچنان یک غول تجاری است. باشگاه برای سال مالی منتهی به ژوئن ۲۰۲۵ درآمد ۶۶۶.۵ میلیون پوندی گزارش کرد. با این حال همان سال با زیان خالص ۳۳ میلیون پوندی نیز روبه‌رو شد.
یونایتد صرفا یک باشگاه تجاری است یا فوتبال برای مدیران اهمیتی ندارد. چیزی که می‌توان با اطمینان گفت این است که عظمت اقتصادی باشگاه هنوز به همان اندازه به موفقیت پایدار فوتبالی تبدیل نشده است.
 
کابوس هنوز ادامه دارد
حال منچستریونایتد وخیم است. مایکل کریک فرصت کمی برای بازسازی این وضعیت دارد.
کریک حالا باید ثابت کند موفقیت فصل گذشته اتفاقی نبوده است. او خودش بعد از شکست مقابل برایتون مسئولیت عملکرد ضعیف نیمه دوم را پذیرفت و گفت تیم باید خیلی سریع واکنش نشان دهد.
منچستریونایتد برای بازگشت به روز‌های بزرگ فقط به یک خرید بزرگ یا یک سرمربی جدید نیاز ندارد. این باشگاه به ثبات در تصمیم‌گیری ورزشی و هویت مشخص فوتبالی نیاز دارد. و شاید دردناک‌ترین بخش ماجرا همین باشد: نام منچستریونایتد هنوز بسیار بزرگ است، اما فاصله میان بزرگی نام باشگاه و کیفیت تیم داخل زمین همچنان قابل توجه است. شکست ۳ بر ۲ برابر برایتون ممکن است خیلی گران تمام شود. برای هوادارانی که از سال ۲۰۱۳ بار‌ها همین چرخه را دیده‌اند این شکست یادآوری دیگری بود که ساختن دوباره منچستریونایتد بسیار سخت‌تر از تغییر یک مربی است.