شکست ۲ بر صفر برابر استقلال، فقط دومین باخت سپاهان در سه هفته ابتدایی فصل نبود؛ این شکست، هفتمین ناکامی متوالی طلاییپوشان مقابل مدعیان لیگ برتر در دوران سرمربیگری نویدکیا بود؛ آماری که دیگر نمیتوان آن را صرفا یک اتفاق یا بدشانسی دانست.
سپاهان در این هفت مسابقه مقابل پرسپولیس، تراکتور و استقلال شکست خورده است؛ هفت بازی، هفت باخت. این روند زمانی نگرانکنندهتر میشود که بدانیم در بخش قابلتوجهی از این مسابقات، سپاهان دستکم از نظر مالکیت توپ و تعداد موقعیتها تیم ضعیفتر میدان نبوده است. حتی در چند مسابقه، طلاییپوشان نمایش آماری بهتری نسبت به رقیب داشتهاند اما در نهایت این حریف بوده که سه امتیاز را به خانه برده است.
همین تناقض شاید مهمترین علامت سؤال درباره سپاهان نویدکیا باشد؛ تیمی که مقابل رقبای پایینتر میتواند فوتبال خود را اجرا کند اما در بازیهای بزرگ ظاهرا چیزی کم دارد. شاید کیفیت تصمیمگیری در لحظات حساس، شاید تمرکز، شاید مدیریت مسابقه و شاید هم توانایی تبدیل برتریهای مقطعی به گل و نتیجه.
شش شکست قبلی نیز هرکدام به نوعی این مسأله را تایید کردهاند. سپاهان برابر پرسپولیس، تراکتور و استقلال یکی پس از دیگری شکست خورد و در بسیاری از این دیدارها حتی زمانی که مالکیت یا موقعیت بیشتری داشت، نتوانست نتیجه را به سود خود تغییر دهد. اما شکست یکشنبهشب مقابل استقلال تفاوت مهمی داشت؛ اینبار حتی خبری از برتری قابل توجه سپاهان هم نبود.
طلاییپوشان در برابر استقلال از همان نیمه نخست تیمی کمرمق و کمخطر به نظر میرسیدند و در نیمه دوم نیز زمانی که استقلال بیشتر بهدنبال حفظ برتری خود بود، سپاهان نتوانست فشار جدی و مستمری ایجاد کند. در طرف مقابل، استقلال برای سومین هفته متوالی دروازهاش را بسته نگه داشت تا سپاهان در یکی از مهمترین بازیهای فصل حتی یک گل هم برای پاسخ دادن به حریف پیدا نکند.
این اتفاق برای هواداران سپاهان که فصل گذشته هم شروع سختی را با نویدکیا تجربه کردند، یادآور یک بحران قدیمی است. فصل گذشته سپاهان در شش بازی ابتدایی چهار شکست و دو تساوی داشت اما پس از آن ورق برگشت و طلاییپوشان در ۱۰ مسابقه بعدی به ۹ پیروزی رسیدند و تنها یک تساوی مقابل ذوبآهن داشتند.
حالا اما شرایط متفاوت است و شاید مهمترین مسأله این باشد که سپاهان فرصت زیادی برای آزمونوخطا ندارد. هفت شکست متوالی مقابل مدعیان، عددی نیست که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. برای تیمی که هدفش قهرمانی است، بازیهای بزرگ همان مسابقاتی هستند که فاصله مدعیان را مشخص میکنند.
محرم نویدکیا حالا با یک ماموریت جدی روبهروست؛ سپاهان باید یاد بگیرد فقط خوب بازی نکند، بلکه بازیهای بزرگ را ببرد. اگر این اتفاق رخ ندهد، حتی بهترین نمایشهای آماری هم نمیتوانند واقعیت تلخ کارنامه او مقابل مدعیان را پنهان کنند؛ کارنامهای که فعلا با هفت باخت متوالی مقابل مدعیان، بیشتر از هر چیز بوی بحران میدهد.
