نهاد نبوت، خنجر صهیونیسم و سرنوشت یهودیان

نهاد را معادل کلمه سیستم (system) در زبان انگلیسی گرفته‌ام. یعنی مجموعه‌ای از اجزای متناسب، مرتبط، متعامل و هدفمند. یکی از ویژگی‌های سیستم‌ها، غیرقابل تجزیه بودن آنها است؛ زیرا اگر سیستمی را تجزیه کنیم از دست می‌رود و گاهی به ضد خودش تبدیل می‌شود. به‌عنوان مثال یک مولکول آب از دو اتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده است. اگر آب را تجزیه کنیم، آنچه به دست می‌آید، هیدروژن و اکسیژن است. هیدروژن، سوزنده و قابل اشتعال بوده، یعنی آتش می‌گیرد و اکسیژن، سوزاننده و مشتعل‌کننده بوده، یعنی آتش زننده است ولی برخلاف اکسیژن و هیدروژن، خاصیت آب، قدرت ضداشتعال بودن آن است و آتش را خاموش می‌کند. نه اکسیژن و نه هیدروژن به تنهایی خاصیت آب را ندارند ولی وقتی که در تناسب، ارتباط و تعامل هدفمند با هم قرار می‌گیرند، آتش را خاموش می‌کنند .پدیده نبوت در تاریخ یک سیستم است که از مجموعه اجزای متناسب، مرتبط، متعامل و هدفمند تشکیل شده است. اولین جزء این سیستم، پیام الهی است که بر قلب پیامبران خدا نازل شده است. دومین جزء این سیستم، پیامبران هستند که تعدادشان در طول تاریخ به هزاران نفر می‌رسد ولی پنج نفرشان رسالت جهانی داشته‌اند که عبارتند از نوح(ع)، ابراهیم(ع)، موسی(ع)، عیسی(ع) و محمد رسول‌الله (ص) که درود خداوند بر تمامی آنان باد! و یک نفرشان خاتم‌الانبیاء - محمد (ص) - است که رسالتش جهانی و ابدی است؛ زیرا پس از او، پیامبری مبعوث نشده و نخواهد شد. سومین جزء این سیستم، پیروان هستند که به سه دسته پیروان راستین و پیروان نمادین و پیروان دروغین تقسیم می‌شوند. پیروان راستین، کسانی هستند که آگاهانه، آزادانه و براساس خردورزی، حقیقت‌پژوهی و صمیمانه، ایمان آورده‌اند و تا پای جان از ایمان خود دفاع نموده‌اند. پیروان نمادین، کسانی هستند که براساس شرایط محیطی [خانواده، مدرسه، گروه همسالان، جامعه و...] و فرآیند فرهنگ‌پذیری و جامعه‌پذیری، خود را جزو جامعه ایمان‌آورندگان احساس می‌کنند در حالی‌که ممکن است با تغییر شرایط، تغییرات وسیعی در باورشان به‌وجود آید. پیروان دروغین، کسانی هستند که اصلا باور، علاقه‌ و گرایشی به پیام و پیامبر ندارند ولی براساس مصالح و منافع اقتصادی یا سیاسی و امنیتی، ابراز ایمان کرده و خود را در جامعه ایمان‌آورندگان به‌عنوان یک عضو معرفی می‌نمایند. چهارمین جزء این سیستم، پیامدهای اجتماعی و تحولاتی است که ممکن است خواسته یا ناخواسته و مطلوب یا نامطلوب باشند ولی پیدایش آنها معلول حرکت انبیای الهی بوده و اگر حرکت انبیای الهی صورت نمی‌گرفت، آن تحولات نیز رخ نمی‌داد. پنجمین جزء این سیستم، روند‌های تاریخی هستند که به دنبال پیامدهای اجتماعی در تاریخ پدیدار می‌شوند. مهم‌ترین جزء نهاد نبوت در تاریخ، پیام الهی است؛ زیرا اگر آن نبود و نباشد، سایر اجزای سیستم نبوت، فلسفه وجودی خود را از دست می‌دهند. پیام الهی در طول تاریخ، یک پیام بوده و دین الهی، یک دین است که نام آن اسلام است. هیچ اختلافی در پیامی که بر قلب پیامبران نازل شده، نیست. اختلافاتی که در میان ادیان الهی مشاهده می‌شود در اثر مداخلات بشری است. یکی از پنج پیامبر اولوالعزم که رسالت جهانی داشت، حضرت موسی(ع) بود. دین او، یک دین جهانی بود. او طرفدار نجات مستضعفین بود و برای آگاهی و آزادی تمام مردم جهان، مبعوث شده بود و بسیاری از نخستین کسانی که به او ایمان آوردند و از پیروان او شدند، اصلا یهودی نبودند. مانند آسیه مادر خوانده‌اش، ساحران قوم فرعون که با دیدن معجزه‌ای که از عصای موسی(ع) ظاهر شد، به موسی ایمان آوردند یا مومن آل فرعون که از قوم فرعون بود ولی به موسی(ع) ایمان آورد و از او پیروی و حمایت کرد. خود موسی(ع) از نسل یهودا نبود، از نسل لاوی بود و اتفاقا سرسخت‌ترین دشمنان دینش از میان جامعه یهودیان پدیدار شدند؛ افرادی نظیر سامری یا حتی قارون. امروزه جامعه پیروان دین موسی(ع) از دو گروه پیروان نمادین و پیروان دروغین نشکیل شده است. امروزه یهودیان نمی‌توانند پیروان راستین دین حضرت موسی(ع) باشند؛ زیرا حضرت موسی(ع) اولایهودی نبود و از نسل یهودا نبود تا مردم را به یهودیت دعوت کند. ثانیا او نژادپرست نبود، طرفدار نژادپرستی نبود و اساسا حرکتش مخالف انگیزه‌های نژادپرستانه بود. او به عنوان پیامبر خداوند، طرفدار توحید، نهاد نبوت، اصل عدالت و معتقد به معاد بود و حرکتش برای نجات بنی‌اسرائیل براساس فرمان خدا برای کمک به مظلومین و مستضعفین صورت گرفت کما این‌که حمایت امام راحل و امام شهید از مردم فلسطین، براساس همین فرمان الهی که در پیام خدا بر آن تاکید شده، صورت گرفته است .

امروزه پیروان راستین حضرت موسی(ع) کسانی هستند که به نهاد نبوت ایمان دارند و لازمه پیروی از پیام خدا را اعتقاد به تمام پیامبران می‌دانند. بیش از 2000 سال است که حضرت مسیح(ع) به رسالت مبعوث شده ولی یهودیان می‌گویند که موسی(ع) به ما گفته است که مسیح(ع) خواهد آمد ولی او هنوز نیامده است. حال اگر از آنها بپرسید امسال چه سالی است، می‌گویند سال 2026 میلادی؛ یعنی 2026 سال از میلاد مسیح(ع) گذشته است. اگر از یهودیان پرسش کنید که محمد(ص) کیست؟ می‌گویند که می‌دانیم محمد خاتم‌الانبیاء خواهد آمد در حالی که بیش از 1400 سال از تولد، بعثت و رحلت او گذشته است. یهودیان راستین همه به پیامبران اولوالعزمی که پس از موسی(ع) به رسالت مبعوث شدند، براساس تحقیق و تعقل ایمان آورده‌اند و بعضی از آنها از بزرگ‌ترین شخصیت‌های تاریخ اسلام و انسان شده‌اند. بنابراین یهودیان راستین امروز جزو جامعه نژادپرستان نیستند که بخشی از جامعه آزادگان، حق‌پرستان و موحدین راستین هستند. آنها که خود را یهودی می‌دانند و حضرت موسی(ع) را پیغمبر خود معرفی می‌کنند یا از پیروان نمادین او هستند یا از پیروان دروغین او. آنها با ابراز ایمان به موسی(ع) و انکار نبوت عیسی(ع) و محمد(ص)، نهاد نبوت را می‌خواهند تجزیه کنند؛ زیرا آن را به‌عنوان یک سیستم نمی‌شناسند و این چنین است که با تجزیه سیستم نبوت به صهیونیسم می‌رسند که از بزرگ‌ترین دشمنان راه خدا و آزادی، عدالت، ایمان به یگانگی و عظمت ذات پروردگار است. صهیونیسم، خنجری است که امروز بر سینه نهاد نبوت در تاریخ، جامعه، سیاست و فرهنگ فرورفته است و از جای جای این خنجر، خون تازه بر زمین می‌ریزد. سرنوشت یهودیان نمادین در گروی آن است که در باره توحید، فلسفه خلقت انسان، نهاد نبوت، عدل الهی، مفهوم سعادت و معاد به تحقیق بپردازند و براساس تحقیق صادقانه و بی‌طرفانه به جامعه پیروان راستین حضرت موسی(ع) بپیوندند و گرنه سرنوشت آنها به سرنوشت پیروان دروغین دین موسی(ع) که از جمله آنها بنیانگذاران صهیونیسم هستند، گره خواهد خورد.