نقد رسانه ملی با هدف انحصار تریبون

 نکته قابل‌ تأمل این است که چهره‌ها و ترکیب افرادی که این انتقادات و حملات را مطرح می‌کنند، از شخصیت‌هایی تشکیل شده که در طول جنگ ۴۰روزه، از صداوسیما به‌عنوان خط‌شکن میدان رسانه و یکی از عناصر مؤثر در نقشه‌های دشمن برای ایجاد فضای روانی، عملیات روانی و جنگ ترکیبی یاد می‌کردند. حتی شاهد بودیم برخی از همین افراد از صداوسیما تقدیر کردند، در برنامه‌های صداوسیما حضور یافتند و جلساتی برای تقدیر از عملکرد این سازمان برگزار نمودند. این مسأله نشان می‌دهد صداوسیما در روند تاثیرگذاری بر حوزه رسانه در طول جنگ تحمیلی سوم عملکرد خوبی داشته و نقش خود را به‌خوبی ایفا کرده است. مردم نیز این موضوع را تأیید می‌کنند و برای همه مردم و نخبگان کشور روشن شد که صداوسیما در مدیریت میدان رسانه در طول این جنگ، عملکردی قوی داشته است.

 

صداوسیما با وجود همه محدودیت‌ها، کمبود منابع مالی، آسیب‌هایی که از جنگ ۱۲روزه دیده بود و تهدیداتی که هم از نظر فیزیکی و هم از نظر نیروی انسانی از سوی رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار متوجه آن بود، نقش خود را به‌خوبی ایفا کرد و امروز همه به این موضوع اذعان دارند.

 

اما سوال اینجاست که چرا ناگهان به‌محض آن‌که کشور وارد آتش‌بس و توافق شد، جریان خاصی در حوزه سیاسی کشور شکل گرفت، ادبیات تشکر و تایید صداوسیما به ادبیات تهاجم علیه عملکرد این سازمان تبدیل شد؟ صداوسیمایی که امروز مورد هجوم و انتقادات غیرمنصفانه قرار می‌گیرد تا چند ماه قبل به‌عنوان پیشران حرکت رسانه‌ای علیه دشمن از آن تقدیر می‌شد و همه از عملکردش یاد می‌کردند.

 

بنابراین نمی‌توانیم بگوییم مسأله منتقدان، عملکرد چند سال اخیر یا سال‌های گذشته صداوسیماست. چون اگر چنین بود، چرا اکنون و در این مقطع به یاد آن افتاده‌اند؟ این مسأله برای ما یک علامت سوال بزرگ ایجاد می‌کند. پاسخ این سوال را می‌توان با بررسی شرایط و وضعیت جمهوری اسلامی ایران در فاصله پس از آتش‌بس تا امروز پیدا کرد.

 

برخی جریانات پس از شکل‌گیری ماجرای توافق با آمریکا و آغاز مذاکرات دنبال آن بودند که یک جریان رسانه‌ای در کشور ایجاد کنند به‌گونه‌ای که هیچ صدای منتقدی در مقابل حرکت و اقدام آنها وجود نداشته باشد.

 

درواقع یک جریان این بود که همه صداها و همه بلندگوها در اختیار این جریان قرار گیرد. حتی تا جایی پیش رفتند که اگر کسی به‌صورت کارشناسی از تیم مذاکره‌کننده یا برخی دیپلمات‌های کشور، به‌دلیل ایستادگی نکردن بر شروط مورد تاکید حضرت آقا انتقاد می‌کرد، آن انتقاد را وحدت‌شکنی یا حمله به مذاکرات می‌دانستند.

 

برای این جریان نه‌تنها هیچ‌یک از این مسائل اهمیت نداشت بلکه مهم آن بود که کاری را که آغاز کرده، بدون وجود هیچ مزاحم و منتقدی پیش ببرد اما پیام حضرت آقا مرز روشن و شفافی میان تامین منافع ملی، حفظ امنیت ملی و توجه به مطالبات مردم، با رفتارهای تمامیت‌خواهانه سیاسی ایجاد کرد. بسیاری از مسائلی که تا پیش از آن، از سوی این جریان به‌عنوان اختلال در وحدت و نظام تصمیم‌گیری کشور تلقی می‌شد، با پیام حضرت آقا فرو ریخت و در این میان، یک معیار شکل گرفت. از آن پس اقدامات دولت، دستگاه‌های اجرایی، دستگاه دیپلماسی و سیاستمداران کشور با این صافی و معیار سنجیده شد و براساس آن درباره اقدامات و تصمیمات داوری صورت گرفت. به همین دلیل، صداوسیما پس از پیام حضرت آقا به‌عنوان رسانه‌ای که دفاع از خواست ولایت را بر دفاع از نظرات اشخاص ترجیح می‌داد، وارد میدان شد و به تبیین پیام و مطالبات ایشان پرداخت.

 

البته صداوسیما این کار را با حفظ عدالت انجام داد. به همان اندازه که چهره‌های موافق مذاکرات و افراد منتسب به تیم مذاکره‌کننده و دولت در صداوسیما حضور داشتند و اظهار نظر کردند، دیپلمات‌ها، کارشناسان و شخصیت‌هایی که احتمالا به روند مذاکرات انتقاد داشتند نیز فرصت اظهار نظر یافتند و دیدگاه‌های مختلف درباره حفظ وحدت و توافق روی آنتن رفت.

 

نکته مهم آن است که صداوسیما موظف بود چنین عملکردی داشته باشد و اگر غیر از این عمل می‌کرد، امروز باید مورد سوال قرار می‌گرفت. اگر صداوسیما پیام رهبری، دفاع از جایگاه ولایت و روشنگری درباره اصول مطرح ‌شده از سوی حضرت آقا را کنار می‌گذاشت و به تطهیر و پاکسازی عملکرد غلط برخی سیاسیون می‌پرداخت باید امروز مؤاخذه می‌شد.

 

اگر رسانه ملی از دریچه تصویر خود مطلبی را که ناخواسته به دشمن کمک می‌کند، موجب ناامید کردن مردم می‌شود یا به آشفتگی و به‌هم‌ریختگی اجتماعی دامن می‌زند پخش کند، آنگاه باید صداوسیما را زیر سوال برد. رسانه ملی باید در عین رعایت عدالت و دقت، منافع ملی را حفظ کند. هزاران نفر از دست‌اندرکاران، تولیدکنندگان، عوامل اجرایی، مجریان، خبرنگاران، اعضای تحریریه‌ها و دیگر عوامل برنامه‌سازی و خبر، شبانه‌روز در صداوسیما مشغول فعالیت هستند. صداوسیما امروز یک‌تنه در مقابل دشمن ایستاده به‌گونه‌ای که آمریکا و اسرائیل، رسانه ملی را یکی از اهداف خود برای خاموش ‌کردن صدای پیروزی جمهوری اسلامی ایران می‌دانند. اهمیت و اثرگذاری صداوسیما برای دشمن آن‌قدر زیاد است که حتی به ساختمان اصلی آن حمله نظامی می‌کند و آن را با موشک هدف قرار می‌دهد.