عمل اسلیو معده، فواید و معایب را بهطور همزمان با خود به همراه دارد
جام جم آنلاین - یک فلوشیپ جراحی چاقی، متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته با تأکید بر اینکه هیچ روش واحدی برای درمان همه بیماران مبتلا به چاقی وجود ندارد، گفت: انتخاب میان جراحی اسلیو معده و بایپس معده باید بر پایه ارزیابی دقیق وضعیت جسمانی، بیماریهای زمینهای و شرایط متابولیک هر بیمار انجام شود.
دکتر محمدجواد باقری با اشاره به افزایش شیوع چاقی و بیماریهای ناشی از آن اظهار کرد: جراحیهای متابولیک و چاقی، در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط به شمار میروند.
وی افزود: این جراحیها معمولاً برای افرادی با شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ و بالاتر توصیه میشوند. همچنین در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو یا سایر اختلالات متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز پس از ارزیابی تخصصی، امکان انجام جراحی وجود دارد؛ بهویژه زمانی که درمانهای غیرجراحی نتوانستهاند کاهش وزن یا کنترل بیماری را بهصورت پایدار فراهم کنند.
این متخصص درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش حدود ۸۰ درصد حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. اگرچه مسیر روده تغییری نمیکند، اما کاهش حجم معده همراه با تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری، نقش مهمی در کاهش وزن ایفا میکند.
وی افزود: اسلیو معده به دلیل سادهتر بودن تکنیک جراحی و عدم تغییر مسیر روده، یکی از رایجترین روشهای جراحی چاقی در جهان محسوب میشود؛ هرچند مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است با عوارضی نظیر خونریزی، نشت از محل منگنه یا تشدید رفلاکس معده در برخی بیماران همراه باشد.
دکتر باقری درباره بایپس معده نیز گفت: در این روش علاوه بر کوچک شدن معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر میکند. این تغییر باعث محدود شدن دریافت غذا و ایجاد تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثر میشود که علاوه بر کاهش وزن، به کنترل بهتر قند خون نیز کمک میکند.
وی تصریح کرد: بایپس معده بهویژه برای بیماران مبتلا به دیابت نوع دو یا رفلاکس شدید معده گزینه مناسبتری است و در بسیاری از بیماران موجب کاهش چشمگیر نیاز به داروهای دیابت و حتی فروکش بیماری میشود، هرچند این وضعیت نیازمند پیگیری مداوم پزشکی است.
این جراح چاقی با تأکید بر اهمیت بررسیهای پیش از عمل خاطرنشان کرد: برخلاف تصور برخی بیماران، اسلیو و بایپس تفاوتهای مهمی دارند و انتخاب میان این دو روش باید با در نظر گرفتن عواملی مانند سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار انجام شود.
به گفته وی، تصمیم نهایی باید پس از بررسی کامل توسط تیم درمان شامل جراح، متخصص تغذیه و در صورت نیاز سایر متخصصان اتخاذ شود.
دکتر باقری درباره نگرانی بیماران نسبت به بازگشت وزن پس از جراحی گفت: افزایش محدود وزن در سالهای بعد از عمل لزوماً به معنای شکست درمان نیست، اما رعایت رژیم غذایی، فعالیت بدنی منظم، اصلاح سبک زندگی و پیگیریهای پزشکی، احتمال بازگشت قابلتوجه وزن را تا حد زیادی کاهش میدهد.
وی توصیه کرد بیماران غذا را بهآرامی مصرف کنند، لقمههای کوچک بردارند، هر لقمه را بهخوبی بجوند، هر وعده غذایی را طی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه میل کنند و از نوشیدن مایعات همزمان با غذا خودداری کنند تا دستگاه گوارش فرصت کافی برای سازگاری با شرایط جدید را داشته باشد.
این فلوشیپ جراحی چاقی همچنین درباره کمبود ویتامینها و مواد معدنی هشدار داد و اظهار کرد: اگرچه احتمال بروز کمبودهای تغذیهای در اسلیو کمتر از بایپس است، اما در هر دو روش، مصرف منظم مکملها و انجام آزمایشهای دورهای ضروری است.
وی افزود: بر اساس شرایط هر بیمار، مصرف مولتیویتامین، آهن، کلسیم، ویتامین D، ویتامین B۱۲ و سایر ریزمغذیها باید زیر نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود.
دکتر باقری در پایان با اشاره به دستاوردهای جراحیهای نوین چاقی گفت: کاهش وزن پایدار علاوه بر بهبود بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون بالا، آپنه خواب و دردهای مفصلی، موجب افزایش کیفیت زندگی، ارتقای اعتمادبهنفس و بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره میشود.
وی خاطرنشان کرد: امروزه بیشتر جراحیهای چاقی با روش لاپاراسکوپی و بهصورت کمتهاجمی انجام میشوند که نسبت به جراحی باز، درد کمتر، دوران نقاهت کوتاهتر و بازگشت سریعتر بیماران به زندگی عادی را به همراه دارد.
در گفتوگو با کارگردان «افسانه سپهر» مطرح شد:
