طوفانِ بیداری: حماسه‌ی مشت‌های گره کرده

کد خبر: ۱۵۵۸۰۴۷
نویسنده دکتر سید نظام مولا هویزه

مولاهویزه

 

باید برخاست

باید از خواب غفلت و سکوت مرگبار، تند و تیز 

برخاست

آنجا که صدای ناله ی مظلومان آسمان را می شکافد و زمین را به لرزه می اندازد

باید برخاست

پیش از آنکه تاریخ مارادر دسته ساکتین قرار دهد

 

بشنوید! 

صدای این تپش‌ها را بشنوید... 

صدایِ میلیون‌ها قلبی که در یک کالبد می‌تپند. ببینید! 

این دریای انسانی را ببینید که از هر سو به سوی حقیقت سینه سپر کرده است. 

در این فضای پرشور، جایی که غبارِ خستگی از تن‌ها می‌جهد و شعله‌ی ایمان در چشم‌ها زبانه می‌کشد، تنها یک فریاد است که بر بلندای افق طنین‌انداز است:

باید برخاست

بله، باید برخاست 

پیش از آنکه سکوت، ما را به گورستانِ فراموشی ببرد. 

باید برخاست، 

چرا که هر لحظه تأخیر در بیداری، یعنی خیانت به خونِ پاکِ کسانی که در مسیرِ عزت، تن به زنجیر نزدند.

باید برخاست 

با مشت های گره کرده....

از خاک تا افلاک و از خانه تا قتلگاه 

سفر باید کرد

در گوشه دنج و پاک تاریخ، خیابانی ست که نه با آسفالت وسنگ که با خون دل و فاداری عزیزانمان 

فرش شده است

خیابان کشور دوست خیابان شهید ماندگار

جایی که هر قدم در آن بوی خاطرات مشترک می دهد و هر گوشه اش شاهد عهدهایی است که با بهای جان پرداخته شد

این خیابان‌تنها یک مسیر نیست، معبدی است از عشق و وفامندی که در دل تاریخ ثبت شده است

تاهرکس گذشت ، بداند که دوستی صادقانه تنها میراثی ست که مرگ نمی تواند آن را برباید

آقای من 

نام تو در تارو پود این شهر جاری ست 

ویاد تو چراغی ست که در تاریک ترین شب های تنهایی ما را گرم می کند

ای عزیز همیشه جاوید! تو در دلِ تاریخ ماندگار شدی و نامت اکنون در میانه‌ی این جمعیت، چون یک سرودِ غم‌انگیز و شیرین جاری است. 

تو رفتی، اما یادت در هر گامِ ما، در هر شعارِ ما و در هر اشکی که برای عدالت می‌ریزیم، جاری است. 

تو در قلبِ این تاریخ، ابدی شدی... 

و ما برای تو، برای یادِ تو، دوباره فریاد می‌زنیم:

باید برخاست!

ما انتقام خون پاک ومطهرات را ،خون خانواده ی مظلومات را و خون سرداران و یاران شهیدت را

با مشت های گره کرده خواهیم گرفت

سایه‌هایِ زشتِ «نتانیاهو» و «ترامپ» که اینک بر زمینِ مظلومان افتاده است. نمادهایِ منفورِ استکبارند 

که نفرینِ ابدی ما، چون صاعقه‌ای پر از شراره بر سر آنها خواهد بارید.

ای وا ماندگان تاریخ

دست‌هایتان را ببینید و به دستانِ ما بنگرید! 

بنگرید به این مشت‌های گره‌کرده! 

این‌مشت‌ها ‌مدال افتخارند

این مشت‌ها، اگرچه زخم‌خورده‌اند، اما امروز بلندتر از هر زمانِ دیگر، به سوی آسمان برافراشته شده‌اند.

newsQrCode

نیازمندی ها