جام جم آنلاین – شاید نیوزیلند زمین تا آسمان با آن چیزی که بسیاری فکر میکنند تفاوت داشته باشد. خیلیها گمان میکنند نیوزیلند میتواند در حد و اندازههای یک تیم درجه دو همانند تیمهایی مثل کره شمالی و یا مالزی باشد که برد مقابل آن راحت است. اما این تصور از بیخ و بن غلط است.
این تیم بر پایه قدرت بدنی، نظم دفاعی و بازی مستقیم ساخته شده و در سالهای اخیر تلاش کرده فوتبال ساختارمندتر و مدرنتری ارائه دهد. معمولاً نیوزیلند با آرایش ۴-۳-۳ یا ۴-۲-۳-۱ بازی میکند که در زمان دفاع به یک ۴-۵-۱ فشرده تبدیل میشود. هدف اصلی آنها بستن فضاهای مرکزی، اجبار حریف به بازی در کنارهها و استفاده از ضدحملات سریع یا ارسالهای بلند است.
مهمترین ویژگی نیوزیلند فیزیک بالای بازیکنانش است. میانگین قد مدافعان و مهاجمان این تیم از بسیاری از تیمهای آسیایی بیشتر است و به همین دلیل در نبردهای هوایی، ضربات ایستگاهی و ارسال از کنارهها خطرناک ظاهر میشوند. آنها معمولاً در جریان بازی مالکیت زیادی نمیخواهند و ترجیح میدهند خطوط دفاعی خود را منظم نگه دارند تا پس از توپگیری با دو یا سه پاس به محوطه حریف برسند.
از نظر دفاعی نیوزیلند اغلب با دو خط نزدیک به هم بازی میکند. فاصله کم میان هافبکها و مدافعان باعث میشود نفوذ از عمق زمین دشوار شود. به همین دلیل تیمهایی که مقابل آنها قرار میگیرند معمولاً مجبور میشوند بازی را به کنارهها منتقل کنند یا از شوتهای راه دور استفاده کنند.
برای ایران نخستین چالش شکستن همین بلوک دفاعی خواهد بود. تیم ملی در سالهای اخیر زمانی بهترین عملکرد را داشته که بتواند در فضاهای باز ضدحمله بزند. اما مقابل نیوزیلند احتمالاً ایران مالکیت بیشتری خواهد داشت و باید خودش بازی را بسازد. این دقیقاً شرایطی است که گاهی برای تیم ملی دردسرساز میشود. اگر گردش توپ کند باشد نیوزیلند فرصت پیدا میکند خطوط دفاعی خود را کاملاً سازماندهی کند.
دومین چالش نبردهای هوایی است. ایران معمولاً در این بخش عملکرد خوبی دارد، اما نیوزیلند از معدود تیمهایی است که از نظر فیزیکی حتی میتواند برتری نسبی داشته باشد. روی کرنرها، ضربات آزاد و حتی اوتهای بلند، تمرکز مدافعان ایران اهمیت زیادی خواهد داشت. یک لحظه غفلت ممکن است به خلق موقعیت خطرناک منجر شود و چه بسا که دروازه ایران هم باز شود.
سومین چالش انتقال دفاع به حمله نیوزیلند است. زمانی که مدافعان کناری ایران جلو میروند پشت سر آنها فضا ایجاد میشود. نیوزیلند تلاش خواهد کرد با پاسهای مستقیم به مهاجمان یا وینگرهایش از همین فضاها استفاده کند؛ بنابراین هافبکهای دفاعی ایران نقش مهمی در پوشش ضدحملات خواهند داشت.
ایران چند برتری مهم نیز دارد. کیفیت فنی بازیکنان هجومی ایران، تجربه بینالمللی بیشتر و توانایی بازیکنانی مانند طارمی در بازی بین خطوط میتواند ساختار دفاعی نیوزیلند را تحت فشار قرار دهد. اگر ایران بتواند سرعت گردش توپ را بالا نگه دارد مرتب جای بازیکنان هجومی را تغییر دهد و از کنارهها ارسالهای باکیفیت انجام دهد، احتمالاً فرصتهای گلزنی متعددی ایجاد خواهد کرد.
در مجموع از نظر تاکتیکی این مسابقه بیشتر شبیه نبرد «خلاقیت در برابر سازمان دفاعی» است. نیوزیلند احتمالاً به دنبال فشرده نگه داشتن بازی و استفاده از ضربات ایستگاهی خواهد بود، در حالی که ایران باید با صبر، جابهجایی مداوم و استفاده از کیفیت فنی بازیکنانش این دیوار دفاعی را بشکند. اگر ایران گل اول را بزند کنترل مسابقه بسیار آسانتر خواهد شد، اما هرچه بازی طولانیتر بدون گل بماند شرایط برای نیوزیلند مطلوبتر میشود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
