راهکار برونرفت از این وضعیت، تمرکز جدی بر دو محور «هوشمندسازی آبیاری کشاورزی» و «توسعه و ترویج آبیاریهای نوین» است. فرهنگسازی در این زمینه باید به یک مطالبه عمومی و راهبرد اجرایی در سراسر کشور تبدیل شود و گسترش پیدا کند.علاوه بر بخش کشاورزی، در شبکه توزیع آب نیز با چالشهای جدی روبهرو هستیم. میانگین هدررفت آب در شبکههای آبرسانی آب شرب، به حدود ۴۰ درصد میرسد که برای کشوری با بحران کمآبی، آماری نگرانکننده است. همچنین در بخش آب شرب، ظرفیتهای استفاده از پسابها مغفول مانده و در همین راستا، عزم مشترک مجلس و دولت برای دستیابی به حداکثر بهرهوری از منابع آبی ضروری است؛ هرچند اقداماتی آغاز شده اما تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله بسیاری داریم. امیدواریم مصرف بهینه در سالهای خشک و تر به فراموشی سپرده نشود. باید بپذیریم که دورههای خشکسالی بخشی جداییناپذیر از اقلیم ایران است و اگر فرهنگ صحیح مصرف در سالهای ترسالی نهادینه نشود، در آینده با بحرانهای بسیار سهمگینتری مواجه خواهیم شد.در خصوص تفکیک آماری مصارف نیز باید گفت بخش کشاورزی سهم غالب مصرف را به خود اختصاص داده؛ بهطوریکه در سالهای کمبارش و نرمال، نزدیک به ۹۰ درصد آب در این بخش به مصرف میرسد و سهم مصارف شرب و صنعتی در جایگاه بعدی قرار میگیرد.
در اینجا باید برای افزایش راندمان آب اقداماتی انجام شود تا هم بهرهوری بالا برود و هم فشار از سفرههای آب زیرزمینی برداشته شود.