هر شب در خیابان میان مردم هستم

نزدیک به آخر شب است و مردم حتی با شنیدن صدای پدافند و خطر احتمالی، حاضر نمی‌شوند به خانه بروند. در همین حال و احوال است که حضور یک هنرمند اهمیت پیدا می‌کند. البته انوش معظمی بعدتر و در تماس تلفنی تاکید می‌کند که هرشب در خیابان است و حالا یک بار به قول خودش شکار شده است. در روزهایی که شاید برخی هنرمندان سکوت را انتخاب کرده باشند، حضور چهره‌هایی مثل او، قوت‌بخش مردمی است که در خط مقدم خیابان هستند. 

انوش معظمی بازیگری است که پیش از این هم باورهایش را به صراحت بیان کرده بود. حالا با حضور شبانه در خیابان و میان مردم، بار دیگر کنار مخاطبانش ایستاده است؛ مخاطبانی که او را با نام حرمله به یاد می‌آورند. او درباره این حضور به جام‌جم می‌گوید: این شب ها معمولاً به میدان‌ها و نقاط مختلف شهر سر می‌زنم. البته آن شب در میدان انقلاب دوستان به نوعی من را پیدا کردند و گفت‌وگویی شکل گرفت. با این حال، خودم ترجیح می‌دهم در میان لایه‌های مختلف مردم حضور داشته باشم. این برایم لذت‌بخش است، چون مردم همیشه محبت دارند.

حضور مردم از طیف‌های مختلف برایم جالب است

معظمی درباره حال‌وهوایی که این شب‌ها در میان مردم می‌بیند نیز توضیح می‌دهد: هر شب که به یکی از نقاط شهر می‌روم، چیز تازه‌ای می‌بینم. آنچه برای من بیش از همه جلب توجه می‌کند، همدلی و اتحاد میان مردم است؛ نوعی وحدت کلمه که میان آنها شکل گرفته است. در این جمع‌ها می‌توان از هر طیفی آدم دید. حتی با افرادی روبه‌رو شدم که قبلاً جزو معترضان بودند یا در جبهه مخالف قرار داشتند، اما حالا به گفته خودشان به درک و بصیرت تازه‌ای رسیده‌اند و برخی واقعیت‌ها برایشان روشن شده است. امروز می‌توان حضور آنها را در میان مردم دید و به نظر من این موضوع دستاورد کوچکی نیست.

او ادامه می‌دهد: نکته دیگری که برایم بسیار جالب است این است که مردم مطالبه‌گر شده‌اند. در میان آنها نوعی هم‌صدایی شکل گرفته و با شعارها و همدلی‌شان پیامی روشن به تصمیم‌گیران منتقل می‌کنند؛ اینکه این بار شرایط با گذشته متفاوت است و سازش را نمی‌پذیرند. این روحیه مطالبه‌گری برای من بسیار قابل توجه است.

این بازیگر درباره صراحت در بیان دیدگاه‌هایش نیز می‌گوید: وقتی انسان به راهی که انتخاب کرده باور داشته باشد و آن را راه درست بداند، طبیعی است که با صراحت صحبت کند. به نظر من عمل به تکلیف کار خارق‌العاده‌ای نیست. مشکل اینجاست که برخی افراد در هزارتوی عافیت‌طلبی گرفتار می‌شوند و همین باعث می‌شود جرأت بیان حقیقت را نداشته باشند؛ چون نگرانند که در آینده چه اتفاقی برایشان بیفتد.

هزینه‌ دادن شیرین است 

او با اشاره به سابقه تاریخی ایستادن بر سر حق می‌افزاید: در طول تاریخ، گفتن حرف حق همیشه هزینه داشته است. پیشوایان دینی ما، از امیرالمؤمنین(ع) تا امام حسین(ع) و دیگر ائمه، همگی در مسیر حق ایستادند و برای آن هزینه دادند. از نگاه من این هزینه دادن حتی می‌تواند شیرین هم باشد. وقتی انسان باور دارد کاری که انجام می‌دهد درست است، دیگر چندان به پیامدهایش فکر نمی‌کند.

آنچه این بازیگر به آن اشاره می‌کند، همان انسانیتی است که حتی می‌توان از افراد غیرمذهبی هم دید. از او می‌پرسم آیا این ایستادن پای حق، خاص افراد مذهبی است؟ که اینطور پاسخ می‌دهد: مذهب بدون تردید یک مزیت و نعمت است. من هم در جغرافیایی به دنیا آمده‌ام که فرهنگ آن با مذهب پیوند خورده و طبیعی است که باورهای دینی بخشی از زندگی من باشد. اما صراحت در گفتن حقیقت فقط به مذهب محدود نمی‌شود؛ ریشه آن در آزادگی انسان‌هاست. در سراسر جهان نیز افراد آزاده‌ای را می‌بینیم که شاید پیوند عمیقی با مذهب نداشته باشند، اما از حق دفاع می‌کنند و حرفشان را می‌زنند. اصولاً حرف حق به دل می‌نشیند.

خواسته مردم از معظمی چه بود؟ 

او درباره واکنش مردم به حضورش در این جمع‌ها می‌گوید: واکنش‌های مختلفی از مردم دیده‌ام. بعد از اینکه حضورم کمی در رسانه‌ها مطرح شد، بسیاری از افراد به صورت انفرادی سراغم می‌آمدند و با من صحبت می‌کردند. برایم جالب بود که چه دیدگاه‌ها و نکات قابل توجهی دارند. برخی از آنها می‌گفتند حالا که شما تریبون دارید، لطفاً صدای ما را منتقل کنید. من هم از این گفت‌وگوها بسیار استفاده کردم. در کنار همه اینها، محبت همیشگی مردم هم وجود داشت و در این مدت با تعداد زیادی از آنها از نزدیک صحبت کردم و نظراتشان را شنیدم.

معظمی این را هم می‌گوید که این شب‌های مردم به صراحت از او می‌خواهند یک نکته را به گوش مسئولان برساند. او می گوید: فارغ از اظهارنظرهایی که در سطوح بالا مطرح می‌شود، مردم مطالبه دارند که حرف آخر را درباره نقطه پایان جنگ تنها رهبر انقلاب یعنی آقاسیدمجتبی بیان کنند. در واقع مثل آنهایی که در ورزشگاه شعار می‌دهند معتقدند که هرچه او می‌گوید باید حجت باشد. 

چرا هنرمندان؟

اما چرا حضور هنرمندانی مثل معظمی مهم است. این روزها و شب‌ها خیابان برای مردم اهمیت دیگری دارد این را با حضور در میادین و خیابان‌های اصلی شهر می‌توان دید.

این حضور مردمی که برای عزاداری رهبر شهید و بیعت با رهبر جدید چنان توجه رسانه‌های جهان را به خود جلب کرده که از آن با خروش مردمی نام می‌برند. یکی از مواردی که این گردهمایی‌های شبانه را اهمیت بیشتری می‌بخشد حضور اقشار مختلف مردم است از کارگر تا کارفرما از فقیر و غنی دانش آموز و معلم پیر و جوان را می‌توان در کنار هم دید که اتحاد خود را برای برهم زدن نقشه دشمن به رخ می‌کشند. پیش از این و در روز قدس نیز به خوبی دیدیم که حضور چهره‌های مختلف سیاسی می‌تواند چه بازخوردهای مثبتی در سطح ملی و حتی بین‌المللی داشته باشد. در این میان، هنرمندان چه با تولید آثار تازه در این روزها که می‌توان شاهد آن را در آثار افرادی مثل چاوشی دید، چه با حضور میدانی خود، در حکم تسهیل‌کننده این جریان هستند. ناگفته پیداست که شکستن مارپیچ سکوت برخی افرادی که هنوز واکنشی نسبت به مسائل روز نشان نداده‌اند، تا چه میزان می‌تواند همراهی قشر خاکستری مردم را به دنبال داشته باشد البته پیش از این نیز، هنرمندانی چون جلیل سامان، محمد حسین فرح بخش و بسیاری بازیگران و هنرمندان تلویزیونی و سینمایی، نسبت به حمله ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران واکنش نشان داده بودند. کما اینکه برخی ویدئوهای منتشر شده حاکی از حضور این چهره‌ها در میان مردم و حتی ایست‌های بازرسی است؛ نقاطی که این شب‌ها بیشتر از قبل روان دشمن را هدف گرفته و به منزله تیری است که به همراه موشک‌ها شلیک می‌شود.