با جوان ترین لژیونر تاریخ والیبال ایران
محمدسلیمانی: اماراتی ها به من لقب شیر داده اند
روزگاری بود که والیبالیست های ایرانی حتی سر از معتبرترین لیگ دنیا درآورده بودند ، سری A ایتالیا که کعبه آمال حرفه ای ترین والیبالیست های جهان است
کد خبر: ۱۵۱۶۴۳
ولی با بالا رفتن دستمزد ورزشکاران درداخل کشور و نزول برخی چهره ها ، دیگر تمایلی برای سفر به آن سوی آبها نیست ، حالا دیگر نه از بهنام محمودی و سعید رضایی خبری هست ، نه از امیرحسین منظمی و محمد ترکاشوند اما از بین نسل جوان والیبال با این که «سیدمحمد موسوی عراقی» بهترین آبشارزن نوجوانان جهان هواخواهانی داشت ، اما تنها بازیکنی که هم اینک لژیونر والیبال ماست ، محمد سلیمانی است . بازیکن پرقدرتی که به سبب حضور مداوم در مسابقه های نوجوانان و جوانان جهان ، در تمام دنیا شناخته شده است و هنوز هم مربیان سرشناس برزیلی و ایتالیایی به شوخی می پرسند، چرا «سلیمانی» را نمی آورید! سلیمانی اوایل امسال بعد از این که در جام باشگاه های آسیا جایزه بهترین آبشارزن قاره را به خود اختصاص داد، به باشگاه الاهلی امارات پیوست و اتفاقا طی هفته های اخیر آنقدر گل کرد که مورد توجه مطبوعات و رسانه های تصویری و ورزشی این جزیره قرار گرفت. با وی گفتگویی ترتیب داده ایم.
راضی هستی ، امارات چه فرقی با ایران دارد؛
بزرگترین حسن اینجا، آرامش است. هیچ کس روی اعصاب آدم راه نمی رود، احترام و احترام البته عرب ها طرفدار هیجان هستند و بیشتر آبشار، آن هم آبشار محکم را دوست دارند، ولی خدا را شکر تا حالا کم نیاورده ام. آنها از من توقع دارند نقش رستم را ایفا کنم به همین دلیل 70درصد آبشارها به من ختم می شود.
شنیدیم با مطبوعات آنجا رابطه خوبی داری؛ خبرنگاران اماراتی را به اسم نمی شناسم ، آنها به من لقب شیر و پرنده اهلی را داده اند. به طور مرتب از من عکس و مطلب دارند.
واقعیت دارد که ویلای علی کریمی را به تو داده اند؛
خب ! یک ویلای شیک ، یک خودروی کمری و تمام امکانات به اضافه 3000درهم برای هر پیروزی امکانات خوبی است ، ما که راضی هستیم ، حالا چه فرقی می کند که ویلای علی کریمی بوده یا نبوده؛
می گویند، کل مبلغ وعده داده شده به تو، چیزی در حد 400میلیون تومان می شود، واقعیت دارد؛ نزدیک 200میلیون تومان دستمزد کلی است ، به اضافه امکانات و پاداش هایی که اشاره شد.
گویا قرار است به اتفاق همسرت در دانشگاه بین المللی دبی اسم بنویسی؛ قولهایی داده اند، اگر فرصت باشد و تمرینات فشرده اجازه دهد، دوست دارم ادامه تحصیل بدهم.
دلت برای ایران تنگ نشده؛ اینجا همه چیز بوی ایران می دهد، اما دلم برای لرستان خیلی تنگ شده ، دوست دارم ورای این هوای مرطوب و نمناک خنکای هوای وطنم را احساس کنم.
پیشنهاد دیگری هم دارید؛ از قطر و بحرین و سابقا هم پورتوریکو، اما اگر قرار باشد از امارات بروم ، امیدوارم فقط به ایتالیا بروم ، یک بار به مدت یک هفته در پروجای ایتالیا تمرین کردم ، سرمربی پروجای ایتالیا د.جیوریی تاکید کرد که در آنجا بمانم و پیشرفت کنم ، اما باشگاه پیکان به من نیاز داشت و نتوانستم بمانم.
راستی شنیده ای که بعد از تو پیمان اکبری هم از پیکان جدا شده است؛ خب ، ورزش حرفه ای همین است. از سوی دیگر آدم اگر یکجا بماند، راکد می شود، گاهی تغییر مکان به سود انسان تمام می شود.
می دانی که به اردوی جدید تیم ملی هم دعوت نشده ای؛ بله. مهم نیست ، این آقای زوران گائیچ مربی بزرگی است ، اما از ست کوویچ خط می گیرد، ست کوویچ مرا دوست ندارد، او فقط به شاگردانش در تیمهای برق و نوجوانان فکر می کند و طرز تفکرش به ضرر تیم ملی والیبال تمام خواهد شد، کاش رئیس فدراسیون والیبال این را درک می کرد و جلوی باند بازی ست کوویچ را می گرفت.
حالا اگر دعوت شوی ، می پذیری؛ تیم ملی یعنی اعتبار و افتخار، اما اصلا دوست ندارم با التماس دعوت شوم ، چون خودم را شایسته می دانم ، معتقدم باید با احترام فراخوانده شویم ، او بازیکنانی را دعوت کرد که از فرهاد ظریف و من بزرگترند، اما اسمش را گذاشته است جوانگرایی ، من که واقعا عقلم قد نمی دهد.
اگر شما مربی تیم ملی بودید، چه می کردید؛ همه شایسته ها را دعوت می کردم ، مهدی بازارگرد یا محسن عندلیب که هم پست من هستند، هنوز هم می توانند بازی کنند، ضمن این که ما جوانهایی چون محمد کاظم را داریم ، اما خودتان قضاوت کنید، من در جام باشگاه های آسیا جلوی تیمهای عربی که از بازیکنان برزیلی و آفریقایی سود می بردند، چین و ژاپن عالی ظاهر شدم ، اما انتخاب نشده ام ، براستی ملاک چیست. آیا به عنوان یک ورزشکار ایرانی حق ندارم بپرسم که جرم من ، ظریف ، امیرحسینی و... چه بوده ، تیم ملی در تمام کشورها یعنی شایسته ترین ها، خود شما هم بارها بر این مساله تاکید کرده اید، خوشبختانه ورزش ایران فضای خوبی پیدا کرده است ، امروز شنا، هاکی ، هندبال ، بوکس و... رشد یافته و به سوی ترقی حرکت کرده اند، در والیبال که این همه پیشینه داریم ، نباید زمان را از دست بدهیم یا دچار آزمون و خطا شویم . به هر حال من هنوز جوانم و آرزوهای فراوانی دارم ، یکی از بهترین آرزوهایم کسب عنوان قهرمانی آسیا با تیم ملی بزرگسالان است و بعد راهیابی به لیگ حرفه ای ایتالیا، الان که به گذشته فکر می کنم ، می بینم راههای زیادی را طی کرده ایم ، از مدال نقره نوجوانان آسیا که من جایزه امتیازآورترین بازیکن دنیا را گرفتم تا قهرمانی نوجوانان جهان در سال جاری ، چیزی جز اثبات جوهره جوانان ایرانی نیست ، پس قدر این جوانها را بدانیم.