ایالات شکست خورده استعفای رابین کوک

اقدامات دولت ایالات متحده ، مخاطره آمیزتر از این اظهارات هستند. برای مثال می توان طرحهایی برای تولید سلاحهای هسته ای جدید و سیاست های رسمی مبتنی بر پیش فرض اتکای نامحدود ایالات متحده بر تسلیحات اتمی را ذکر کرد.

کد خبر: ۱۵۱۳۱۲

این سیاست ها اگر ادامه پیدا کنند، معاهده ان.پی.تی را نابود خواهند کرد. این معاهده ممکن است بزودی از بین برود مگر این که ایالات متحده اعتراف کند که یک نظام عملی عدم تکثیر سلاحهای هسته ای اساسا بر انجام تعهدات مبنی بر محو سلاحهای هسته ای و نیز تعهد به عدم دستیابی به آنها، مبتنی است .همان گونه که مک گوایر، گراهام ، مک نامارا و دیگران تاکید دارند، دیگر بخش مهم پیمان ان.پی.تی ، تعهد قدرتهای اتمی به تصویب و اجرای معاهدات الحاقی است : معاهده جامع منع تکثیر که در سال 1999 توسط سنا رد شد و بوش نیز آن را غیرقابل پذیرش اعلام کرد؛ معاهده ضد موشکهای بالستیک که بوش آن را لغو کرد و شاید مهمتر از همه ، معاهده FISSBAN باشد که طبق نظر گراهام ، افزوده شدن بمبهای اتمی بیشتر بر مقادیر عظیم فعلی موجود در جهان را ممنوع خواهد کرد. در جولای 2004 واشنگتن مخالفت خود با این معاهده را اعلام کرد، چرا که معتقد است اجرای موثر این معاهده ، مستلزم نظام بازرسی گسترده ای است که می تواند منافع ملی -امنیتی امضاکنندگان کلیدی معاهده را به خطر اندازد.با این حال ، در ماه نوامبر، کمیته خلع سلاح سازمان ملل ، به نفع اجرای موثر FISSBAN ، رای داد. آرا چنین بود: 148رای موافق در برابر یک رای مخالف و دو رای ممتنع . اسرائیل که به طور غیرارادی از مخالفت ایالات متحده حمایت می کند و انگلیس نیز رای ممتنع خود را این گونه توضیح داد: این قطعنامه جامعه بین الملل را در زمانی که پیشرفت یک هدف عمده آن است ، دچار اختلاف ساخته است ؛ آری ، اختلاف 147در برابر 1.
چند روز بعد مجمع عمومی دوباره بر اهمیت و ضرورت ممانعت از ایجاد یک مسابقه تسلیحاتی در فضا و آمادگی تمام دولتها برای همکاری در راستای اهداف مشترک ، تاکید کرد و از تمامی کشورها بویژه آنانی که دارای قابلیت های فضایی هستند، خواست فعالانه در راستای هدف استفاده صلح آمیز از فضا و ممانعت از مسابقه تسلیحاتی در فضا و دوری از اقدامات مغایر با این اهداف ، مشارکت کنند.این قطعنامه با 178 رای موافق و بدون رای مخالف به تصویب رسید. 4 کشور نیز رای ممتنع دادند؛ ایالات متحده ، اسرائیل ، هائیتی و پالائو!
هیچ تعجبی ندارد که چرا کنفرانس سالانه ان.پی.تی در سال 2005 با شکست کامل به پایان رسید. مهمترین مقصران ، ایران و مصر اعلام شدند. ایران به دلیل پافشاری بر احقاق حقوق خود در چارچوب ان.پی.تی برای تعقیب برنامه هایی گناهکار شناخته شد که واشنگتن در زمان حکومت شاه ، از آن حمایت می کرد. مصر نیز بدین دلیل که اصرار داشت کنفرانس باید سلاح های هسته ای اسرائیل را مورد بررسی قرار دهد؛ گرچه مصر خود نیز آگاه بود که واشنگتن مانع هرگونه بحث درباره سلاحهای اتمی اسرائیل خواهد شد.
پیش زمینه ناگفته درخواست مصر، عملی شدن توافق ان.پی.تی در کنفرانس سالانه 1995 بود که در ازای پذیرش گسترش نامحدود ان.پی.تی توسط کشورهای عربی ، به آنان اطمینان داده بود که وضعیت غیرعادی اسرائیل به عنوان یک کشور عملا هسته ای که ان.پی.تی را امضا نکرده و تحت تدابیر حفاظتی آن قرار نگرفته ، مورد بررسی واقع خواهد شد. این توافق قسمتی از شرایط قطعنامه خاورمیانه بود و بخش لاینفکی از بسته تصمیمات نهایی مصوبات کنفرانس سالانه 1995 نیز محسوب می شود.با این حال ، در سالهای بعد ایالات متحده اصرار داشت که این قطعنامه فقط مربوط به مباحثات سال 1995 بوده و از گفتگو درباره عملی شدن آن ممانعت به عمل آورده است (نمونه ای آشکار از عدم صداقت واشنگتن).
با این وجود، اعلام شد که این اقدام مصر، مسوولانه بود و نه تنها واشنگتن مقصر نیست بلکه گناهکار اصلی مصر است که خواستار توجه به قطعنامه 487 شورای امنیت شد که از اسرائیل خواسته است فورا تجهیزات اتمی خود را تحت تدابیر حفاظتی آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دهد.گرچه پوشش خبری اجلاس ناموفق سالانه ان.پی.تی در سال 2005 طبق خواسته های ایالات متحده صورت گرفت ولی خوانندگان هوشمند چیزهای زیادی می توانند از آن بیاموزند. آسوشیتدپرس گزارش داد ایالات متحده با هرگونه اشاره ای به تعهدات سال 1995 و 2000 خود مقابله می کرد و بسیاری از هیات های نمایندگی از جمله پائول مارتین ، رئیس هیات کانادایی با عصبانیت تمام اظهار کرد که اگر دولتها هرموقع که دلخواهشان نباشد براحتی تعهدات خود را زیر پا گذاشته و نادیده بگیرند، ما هیچ گاه قادر نخواهیم بود عمارت همکاری و اعتماد بین المللی را در عرصه امنیتی ، برپا کنیم . بوستون گلوب نوشت ، اظهارات مارتین انتقاد سرپوشیده ای از واشنگتن بود. پس از این کنفرانس ، جیمی کارتر، رئیس جمهور سابق امریکا، ایالات متحده را به باد انتقاد گرفت : مقصر اصلی تضعیف ان.پی.تی دولت ایالات متحده است. ایالات متحده با این که ادعا دارد در پی محافظت از جهان در برابر خطر تکثیر سلاحهای هسته ای از جانب عراق ، لیبی ، ایران و کره شمالی است ، ولی سران امریکا نه تنها محدودیت های معاهدات جاری را زیر پا گذاشته اند، بلکه از سوی دیگر طرحهایی برای آزمایش و گسترش سلاحهای جدید، شامل موشکهای ضد بالستیک ، موشک های سدشکن و دارای قابلیت نفوذ به زمین و شاید تعدادی موشک هسته ای جدید کوچک را به اجرا درمی آورند. سران ایالات متحده تعهدات قبلی خود را زیرپا گذاشته و هم اکنون کشورهای غیرهسته ای را با ضربه نخست سلاحهای اتمی مورد تهدید قرار داده اند.رابین کوک که به نشانه اعتراض به تهاجم به عراق ، از سمت وزارت خارجه تونی بلر استعفا داد، می نویسد با آن که انگلیس ، سابقه بی نظیری در مخالفت با تعهدات کنفرانس سالانه ان.پی.تی در سال 2000 از خود به جای گذاشت ولی این قضیه تحت الشعاع احساس یگانگی نزدیک انگلیس با دولت بوش و تمایل آن به لابی گری در این کنفرانس قرار گرفت که از آن طریق می خواست موضع خود را به همگان این طور بفهماند که تعهدات در چارچوب معاهده منع تکثیر ، برای دیگر کشورها لازم الاجرا ولی برای ایالات متحده داوطلبانه است. معیاری که در سالهای اخیر همواره با آن مواجه بوده ایم.