جابه جایی دانشجو؛ امسال 20 میلیون تومان

«جابه جایی دانشجوی پزشکی ورودی 86 دانشگاه تبریز با یکی از دانشگاه های تهران ، با شرایط شما» حتما شما هم آگهی با این مضمون دیده اید، اگر هم ندیده اید کافی است سری به نیازمندی های روزنامه ها بزنید.

کد خبر: ۱۴۶۰۶۰

همین عبارت را با کمی تغییر مثل مهندسی برق به جای پزشکی ، گیلان به جای تبریز، شرایط شما به جای شرایط ویژه... را می بینید، مساله این آگهی ها نیست ، مساله این است که این نوع نقل و انتقالات در دانشگاه ها ممنوع است.
اسم ساده اش می شود، جابه جایی دانشجو به شرط پول ، اتفاقا چیز جدیدی نیست و این نوع انتقال همیشه بوده است اما چند سالی است که وزارت علوم رسما اعلام کرده این نوع انتقال غیرقانونی است.
ساده ترین توجیه این ممنوعیت جابه جا شدن ظرفیت ها بدون توجه به توان علمی دانشجوست ، این که داوطلبی با همه توان علمی اش در دانشگاهی با امکانات و بار علمی محدود پذیرفته می شود و بعد صرفا به خاطر توانایی مالی وارد دانشگاهی بهتر در پایتخت می شود، دور از انصاف است.
معاون آموزشی وزیر علوم در این خصوص که این نوع انتقالات هنوز انجام می شود، اظهار بی اطلاعی و تاکید می کند: چنین انتقالاتی در همه دانشگاه ها ممنوع است و اگر هم موردی باشد بدون اطلاع دانشگاه انجام می شود.
به گفته حسن خالقی ممکن است دانشجویی به دلیل تحصیل در دانشگاه شهر خودش یا دانشگاهی بهتر، از دانشگاه تقاضای انتقالی کند و از طرفی با دانشجویی در دانشگاه مقصد برای خالی نبودن ظرفیت هماهنگ کند، اما اگر این وسط پولی تقاضا یا جابه جا شود، به اطلاع دانشگاه رسانده نمی شود.
معاون آموزشی وزیر علوم می گوید: ما به تمام معاونت های آموزشی دانشگاه ها تاکید کرده ایم این نوع انتقالی ها ممنوع است و باید جلوی آن را بگیرند.
البته دلیل این نوع جابه جایی ها که در رشته های علوم پزشکی خصوصا پزشکی ، دندانپزشکی ، داروسازی و مهندسی های برق و معماری ... با مبالغ 10 ، 15 و حتی 20 میلیون تومان انجام می شود، فقط بهره بردن از دانشگاهی بهتر نیست.
در تماس با یکی از همین آگهی ها، دانشجوی دختر پذیرفته شده در رشته پزشکی دانشگاه اهواز با مبلغ 10 میلیون تومان حاضر به جابه جایی با دانشگاه های تهران است ، چراکه به گفته مادرش 7 سال تحصیل در شهری غریب برای دختری که یک شب دور از خانه نبوده ، خیلی سخت و نگران کننده به نظر می رسد.

پذیرش دانشجوی بومی به جای نقل و انتقالات

این نوع تقاضاها برای جابه جایی دانشجویان ، آیین نامه تسهیل نقل و انتقالات دانشجویی را به خاطر می آورد. البته آیین نامه تسهیل نقل و انتقالات دانشجویی که مورد تاکید دولت بود کمی تغییر شکل داده است ، در واقع این بحث جایش را با توسعه دانشگاه های غیرانتفاعی ، بومی کردن پذیرش دانشجو در دانشگاه های پیام نور و شبانه عوض کرده است.
سال گذشته پس از ارائه آمار نقل و انتقالات با تاکید رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی به منظور بهینه سازی این موضوع و پیشرفت بیشتر کار مقرر می شود کمیته ای متشکل از وزیر بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ، علوم ، تحقیقات و فناوری و رئیس دانشگاه آزاد اسلامی ، ضوابط گزینش دانشجو را از سال 85 با تاکید بر معیارهای بومی بویژه در مورد دانشجویان دختر مورد بازبینی قرار دهند و اصلاح کنند.
بر همین اساس ، نقل و انتقالات دانشجویی که از سال 81 به دانشگاه ها واگذار شده است کمافی السابق انجام می شود؛ با ضوابط خاص.
در واقع اگر دانشجویی با میل و آگاهی خودش رشته ای را در شهری انتخاب می کند، نمی تواند بعد از اعلام نتیجه صرف این که می خواهد در دانشگاه دیگری درس بخواند یا این که مثلا چون دختر است و تحصیل در شهر غریب برایش دشوار است ، منتقل شود.
حسن خالقی ، معاون آموزشی وزارت علوم در گفتگو با «جام جم» از این مساله به عنوان زیاده خواهی نام می برد: ما به همه دانشگاه ها اعلام کرده ایم که اگر دانشجویی تحت شرایط خاص باشد و براساس مشکلی مثلا بیماری نیازمند انتقالی است ،حتما کمک کنند و با بررسی مورد در کمیسیون موارد خاص زمینه انتقال آن دانشجو را فراهم کنند.
وی ادامه می دهد: اما این که فردی برای تحصیل در دانشگاهی بهتر بخواهد منتقل شود، عادلانه نیست و ما با این نوع انتقالات دانشجویی مخالفیم.
به گفته خالقی به جای نقل و انتقالات ، سیاست وزارت علوم حول محور پذیرش بومی دانشجویان می چرخد، در واقع بازنگری و تقویت این سیستم بهتر از انتقال دانشجویان جواب می دهد.
70 درصد درخواست ها بی موردندمدیرکل دانشجویان و دانش آموختگان داخل وزارت بهداشت نیز با اشاره به آمار نقل و انتقال در سال گذشته می گوید: تعداد دانشجویان نقل و انتقال و میهمان در سال 85 دو برابر سال 84 است. ابوالقاسم اصفیا، بررسی امکانات و بودجه دانشگاه ها در فرآیند نقل و انتقال را مهم عنوان می کند: برای حل نسبی مشکل نقل و انتقال باید پذیرش دانشجو تا حدودی بومی شود، البته توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشور به کاهش متقاضیان نقل و انتقال مرتبط است.
وی ادامه می دهد: به دانشگاه ها توصیه شده که در خصوص نقل و انتقال انعطاف بیشتری داشته باشند، در این زمینه دانشگاه های درجه 2 معمولا با مشکل نقل و انتقال روبه رو نیستند و اکثر درخواست ها را در میان خودشان انجام می دهند ولی عدم توازن بیشتر میان دانشگاه های درجه یک و سه است که خیلی شبهه ساز است. وی با بیان این که 70درصد درخواست های انتقال فاقد دلایل خاص و موجه قانونی است ، اظهار می کند: آیین نامه تسهیلات نقل و انتقال به دانشگاه ها ابلاغ شده است تا از این طریق فرآیند نقل و انتقال و میهمان را انجام دهند.
اصفیا با تاکید بر این که هر ساله در خرداد ماه مدارک متقاضیان نقل و انتقال دریافت می شود، می گوید: از 15 مرداد تا اوایل شهریور شورای تشخیص صلاحیت نقل و انتقال تشکیل می شود و در صورتی که دانشگاه ها مازاد بر 5 درصد تعیین شده ، نقل و انتقال انجام دهند، لطمه ای به سیستم آموزشی وارد نمی شود. در هر حال موضوع تسهیل در نقل و انتقال دانشجویان و تاکید بر پذیرش بومی آنها، باید مورد توجه جدی مسوولان قرار گیرد. چه این که تحصیل در منطقه ای دور و با فرهنگ متفاوت ، افزون بر هزینه های مالی زیاد برای خانواده ها، آسیب های اجتماعی زیادی در پی دارد که کمترین آن کشته شدن بسیاری از جوانان دانشجو در جاده های مسیر تردد خود به شهر محل تحصیل است.