نقش طبیعت در خانه روستایی

فرت‌بافی، بیشتر در انواع حوله، شال، روسری، بقچه، چادر شب، پیژامه، زیر پیراهنی، چادر و حتی کفن استفاده می‌شود.
در فرت‌بافی هر کدام از نقش‌ها نشانه و نمادی هستند. گل نماد معنویت و لطافت، پروانه نشانه‌ای از پیوند زمین با آسمان و احترام به طبیعت و درک جهان است.
دستگاه بافت فرت، چهاروَردی است ولی به دلیل تراکم و تعداد زیاد تارها، وردها، دو به دو، به یکدیگر بسته می‌شوند و دارای شانه مخصوصی (معمولا نئی) است. این دست‌بافته، مانند جاجیم، دورو است.
نخ مصرفی آن، نخ پنبه‌ای ۱۶ دولا و گاه برای پود، از نخ‌های ابریشم مصنوعی هم استفاده می‌شود، نقوش رایج در این جودانه، پیچازی و چهارخانه می‌باشد.
در ایام قدیم، پارچه‌های بافته شده در فرت‌بافی، فقط در مناطق روستایی توزیع می‌شده و در حقیقت زنانی که این پارچه را می‌بافتند آن را به دوستان، همسایگان و آشنایان محلی خود می‌فروختند.
بافندگان شیوه بافت را بیشتر به صورت سینه به سینه به دیگران انتقال دادند.