گفتگو با نماینده زاهدان در مجلس : یک پروژه چهارده سال حرکت لاک پشتی

طرحهای عمرانی در سیستان و بلوچستان ، لاک پشتی پیش می رود و عمر برخی از آنها بیش از 10 سال است با این ترتیب تمام پیش بینی ها به هم می خورد و بودجه های تخصیص یافته حتی کفاف تفاوت افزایش هزینه ها و تورم را هم نمی دهد باقر کرد نماینده زاهدان

کد خبر: ۱۲۳۳۷

در مجلس شورای اسلامی با تشریح این معضل خواستار اختصاص بودجه ویژه و توجه مسوولان به این موضوع شد نماینده زاهدان در گفتگو با جام جم همچنین کمبود آب ، پایین بودن درآمد مردم و بیکاری را از دیگر معضلات حوزه انتخابیه خود دانست این گفتگو را می خوانیم: ویژگی های اقتصادی و اجتماعی زاهدان را توضیح دهید؛ زاهدان یکی از نوپاترین شهرهای ایران است و قدمت آن به کمتر از هشتاد سال پیش برمی گردد این شهر نزدیک به ششصدهزار نفر جمعیت دارد. ساکنان آن را بومیان منطقه )بلوچهاوسیستانی ها( و مهاجرانی که از خراسان ، کرمان و یزد مهاجرت کرده اند تشکیل می دهند، اما هم اکنون همه آنها قومیت زاهدانی دارند. وجود3 دانشگاه سیستان و بلوچستان ، علوم پزشکی و دانشگاه آزاد اسلامی و3 آموزشکده فنی و2 تربیت معلم و دانشگاه جامع علمی کاربردی باعث شد این شهر، یک شهر دانشگاهی شود و به طرز شگفت انگیزی در شرق کویر ایران رشد کند. هم مرز بودن با2 کشور افغانستان و پاکستان ، این شهر را به عنوان یکی از شهرهای استراتژیک مطرح کرده است . زاهدان به علت محوریت بارندگی ، از نظر کشاورزی رونق چندانی ندارد اقتصاد زاهدان ، اقتصاد تجاری است انواع معادن نیز در این منطقه وجود دارد؛ اما متاسفانه هم اکنون بخشی از آن استخراج و بدون تخلیص صادر می گردد. در این مورد ما به کرات از وزارت صنایع و معادن خواسته ایم که فرآیندهای بعد روی معادن را انجام دهند تا ظرفیت اشتغال بالا بیاید؛ ولی هیچ اقدامی در این زمینه انجام نشده است.زاهدان ناهمگونی های اجتماعی دارد وجود دانشگاه و روستاییان مهاجر و ترکیب قومی متفاوت و همچنین ترکیب سواد متفاوت آفتی برای شهر شده است خشکسالی های چند سال پیش ، باعث مهاجرت روستاییان به شهرها شده و حاشیه نشینی و گستردگی شهر را به وجود آورده است . لازم است دولت شرایطی را فراهم کند که امکانات در همه شهرها یکسان باشد تا هر کسی در شهر خودش زندگی کند و مجبور به مهاجرت نشود.اهالی بدون درآمد منطقه ، فقدان زیرساختهای شهری ، نبود مالیات دهندگان و نبود کار تولیدی دست به دست هم داده و درآمد شهری را به حدی پایین آورده که شهرداری و نهادهای شهری از ارائه خدمات مطلوب عاجز هستند مهمترین معضلات منطقه شما چیست ؛ بروز خشکسالی های بی سابقه 4 سال اخیر، استان سیستان و بلوچستان را در آستانه بحران قرار داده که نیازمند توجه مسوولان به این منطقه است و به دلایل مختلف بنیه اقتصادی برای پیشرفت و توسعه را ندارد از سوی دیگر منابع اعتباری ملی به دلیل عقب ماندگی و حاشیه ای بودن در مقایسه با نقاط برخوردار کمتر به آن اختصاص می یابد. تنها سهم اندکی از مجموعه اعتبارات استانی ، آن هم براساس شاخص هایی که به هیچ وجه متناسب با نیازها و استعداد رشد آن استان نیست به آن اختصاص داده می شود به این ترتیب دور تسلسل و محرومیت و فقر و توسعه نیافتگی همچنان ادامه یافته و فاصله آن را با سایر مناطق کشور عمیق تر می سازد. مساله مهم دیگر مساله آب است گسستگی در برنامه و اختصاص بودجه ناکافی ، افزایش میزان آب مهار شده استان را با بدترین شرایط مواجه ساخته است . به هر حال برای این که مناطق توسعه نیافته و کمتر برخوردار بتوانند فاصله خود را با مناطق توسعه یافته کمتر کنند علاوه بر نظام توزیع اعتبار فعلی ، به تخصیص بهینه ای از منابع ملی نیاز دارند که هم جهشی در بهره برداری از قابلیت های آنها حاصل شود و هم آثار توسعه ای آن در تمام عرصه های حیات اقتصادی و اجتماعی انتشار یابد.اعتبارات تخصیص یافته از سوی دولت برای ایجاد پروژه ها و طرحهای عمرانی آیا متناسب بوده است؛ عمر اکثر پروژه ها در سیستان و بلوچستان بیش از یک دهه است اینگونه پروژه ها در سطح کشور زیاد است ؛ اما در سیستان و بلوچستان حدیث عمرانی پروژه ها تاسف انگیز است پروژه راه خاش - زاهدان ) 11 سال (، پروژه ایرانشهر - نیک شهر ) دوازده سال (، راه آهن بم - زاهدان )بیش از14 سال (، پروژه زهکشی سیستان )چندین سال (، پروژه فرودگاه سراوان و چندین پروژه دیگر اعتبار ناچیز سالانه این پروژه ها حتی آثار تورم را نمی تواند خنثی کند و در نتیجه هزینه پروژه ها چندین برابر محاسبات اولیه آنها شده و خود پروژه ها همچنان ناتمام باقی مانده اند. در منطقه این پروژه ها به لاک پشت های مرده تشبیه می شوند در مناطق محروم کشور و به خصوص استان سیستان و بلوچستان به دلیل فقدان زیرساخت های عمرانی ، ارزش کار انجام شده برای هر ریال به مراتب کمتر از مناطق با زیرساخت های مناسب است .بودجه 81 نیز متاسفانه فاقد برنامه لازم برای رفع این نقص و همطرازی آن با سطح ملی است اعمال ضریبی به نام "ضریب مناطق محروم " در شاخصهای تنظیم بودجه به قدری ناچیز است که حاصل آن در چند سال نتوانسته تغییر قابل ملاحظه ای در روند توسعه این مناطق به همراه داشته باشد صرفا با ابراز همدردی و اظهار ترحم نمی توان مناطق محروم کشور را آباد کرد. برای محرومیت زدایی به هشت استان محروم کشور صد میلیارد تومان اختصاص داده شده است آیا با این اختصاص حتی یکی از زیرساختهای بنیادی این مناطق محروم مثلا راه را می توان جبران کرد؛ برای انتخاب مسوولان بیشتر بعد سیاسی مطرح است یا تخصص؛ متاسفانه سیاسی مطرح است ، در حالی که چرخش جامعه کشور باید دست متخصصان باشد و آن متخصصان با سیاست های کلی دولت همسو باشند به عقیده اینجانب محروم کردن اشخاص اهل تخصص و اهل فن به هر دلیل که باشد در زمینه خدمت به مملکت ، زیانبار است و ضایعه آن متوجه نسلهای بعدی خواهد شد. تفاوت عمده ای که در ساختار برنامه ای در کشور ما و جهان وجود دارد این است که ما فاقد برنامه های سیستماتیک برای مدیریت و توسعه کشور هستیم و همواره برنامه های ما قائل به افراد است و با تغییر رئیس جمهور احساس می شود تمامی مدیران باید تغییر کنند.