جنایت طلایی!

به گزارش خبرنگار جنایی جام‌جم، اوایل اردیبهشت امسال خانواده‌ای با حضور در اداره یازدهم پلیس آگاهی تهران با طرح شکایتی از ناپدید شدن پسر 44 ساله‌شان که در زمینه خرید و فروش طلا، نقره و بدلیجات فعالیت می‌کرد، خبر دادند. پرونده‌ای تشکیل و تحقیقات پلیسی ادامه پیدا کرد تا این‌که با گذشت چهارماه از این ماجرا ماموران ردپای شریک 35ساله او را در پرونده کشف کردند. متهم تحت تعقیب پلیس قرار گرفت و رد او در خانه‌ای اجاره‌ای در شهرستان ملارد در غرب استان تهران به دست آمد و پیش از ظهر چهارم شهریور امسال بازداشت شد. ماموران در بازرسی از خانه او گوشی مرد گمشده را یافتند. تنها مظنون پرونده به پلیس آگاهی تهران منتقل شد و در تحقیقات گفت؛ شریکش رابه قتل رسانده و جسد او را در موتورخانه ساختمانی در خیابان صفا دفن کرده و با بتون آن را پوشانده است.
موضوع به ساسان غلامی، بازپرس کشیک قتل دادسرای جنایی گزارش شد و او همراه تیمی از ماموران اداره جرایم جنایی پلیس پایتخت در محل جنایت حاضر شدند. ماموران همراه چند کارگر، موتورخانه را جست‌وجو کردند و سرانجام جسد مرد ناپدیدشده را که در عمق دو متری دفن شده بود، پیدا کردند. متهم به قتل به بازپرس جنایی گفت: چند سال پیش با مقتول آشنا شدم که هم‌صنفم بود. بعد با هم شریک شدیم. طلا، نقره و بدلیجات می‌فروختیم. در معامله آخرمان که چند روز قبل از جنایت بود، از او یک کیلو طلا خریدم که بعد متوجه شدم بدلی است. او را به خانه‌ام دعوت کردم و طلاهای بدلی را نشان او دادم که مدعی شد دروغ می‌گویم. عصبانی شده و با میله آهنی به طرفش حمله کرده و او را کشتم. دست و پایش را با طناب بستم و به موتورخانه بردم. با بیل و کلنگ دو متر آنجا را حفر کرده و جسد را با انداختن در آن گودال دفن کردم. رویش بتون ریختم و چون نقاشی ساختمان بلد بودم روی بتون و اطراف آنجا را نقاشی کردم. می‌دانستم همسایه‌ها تا چند روز در ساختمان نیستند، لکه‌های خون را شستم. هرازگاهی به موتورخانه سرکشی می‌کردم. سیمکارت مقتول را در سطل زباله انداختم و گوشی‌اش را برداشته و سیمکارت خودم را در آن انداختم. برای این‌که ماجرا لو نرود، خانه اجاره‌ای را به صاحبخانه تحویل داده و با اجاره خانه‌ای به ملارد رفتم. تحقیقات از متهم در پلیس آگاهی ادامه دارد.