سراغی از سیامک اطلسی گرفته‌ایم که این روزها کمتر دیده می‌شود

جایی برای پیرمردها نیست

از خاک صحنه خورده‌ها گفتن و نوشتن سخت است. سخت است چون آنها همگام با سینمای ایران قدم برداشته و به هنر این سرزمین جانی تازه بخشیده‌اند. سیامک اطلسی، بازیگر و دوبلور پیشکسوتی است که در خاطره جمعی چند نسل حضور دارد و هر نسل او را با یکی از نقش‌های ماندگارش به یاد می‌آورد. فیلم‌هایی چون بی‌بی چلچله، شاید وقتی دیگر، آن‌سوی آتش، روز واقعه، ملک سلیمان، سمفونی تهران و آقای شهردار و سریال‌هایی مانند پدرسالار، تعبیر وارونه یک رویا، مختارنامه، معمای شاه، پهلوانان نمی‌میرند، هشت و نیم دقیقه و... از جمله آثاری است که اطلسی در آنها به ایفای نقش پرداخته است. امروز پای خاطرات و دلمشغولی‌های اطلسی به نقش‌های ارزشمند و ماندگاری که آفریده نشسته‌ایم و از حال و هوای این روزها و دلیل کم‌کاری این روزهایش پرسیدیم که در ادامه می‌خوانید.
کد خبر: ۱۲۱۲۱۵۴

چه شد که وارد حوزه بازیگری شدید و این علاقه‌مندی از کجا برایتان شکل گرفت؟
تقریبا سال 38-37 بود که وارد کار دوبله شدم. آن‌زمان فیلم‌های ایرانی را سر صحنه صدابرداری نمی‌کردند و کارگردان‌ها به استودیوها می‌آمدند، دوبله فیلم‌شان را کنترل می‌کردند و می‌رفتند. یک روز من در حال گویندگی بودم که کارگردانی به نام صابر رهبر، به استودیوی ما آمد و به من گفت: «اطلسی فیلم بازی می‌کنی؟» و من گفتم: «چرا که نه!». این طور شد که من به دفتر صابر رهبر رفتم و او از من تست بازیگری گرفت و در فیلم «مردان خشن» به من نقشی داد. همان شد که من وارد سینما شدم و بعد از انقلاب هم علاوه بر بازیگری، فیلمسازی هم کردم و در این حوزه ماندگار شدم.
و نکته جالب اینجاست که با وجود این‌که بازیگر مطرحی هم شدید، اما همچنان دوبله را ادامه دادید!
به هر حال شروع کار من با دوبله بود و نسبت به آن علقه‌ای داشتم که هرگز نتوانستم کنارش بگذارم. آنچه مسلم است از گذشته تا به امروز برای بازیگران امنیت شغلی وجود نداشته و ندارد. به همین دلیل نمی‌توان چندان روی این حرفه حساب باز کرد. همیشه سعی کردم نقش‌های قابل دفاعی را بازی کنم که در ذهن مردم و تا همیشه به یادگار بماند. برای باور مردم احترام زیادی قائل هستم و بسیار حساسیت دارم نقشی را بازی نکنم که ذهنیتی که مردم از من دارند خدشه دار شود. بارها پیش آمده که بازی در اثری که برایم منفعت مالی بسیاری داشته را رد کردم، چون بازی در آن نقش را خلاف باوری که مردم از سیامک اطلسی دارند می‌دانم. به هر حال این‌که شما شغلی داشته باشید که با طیف وسیعی از مردم و هموطنانش تماس داشته باشد خیلی لذت‌بخش است و ما در مقابل این مردم مسؤول هستیم.
با وجود این همه سال تجربه در مدیوم‌های مختلف (سینما، تلویزیون و تئاتر)، در یک نگاه کلی کدام را نسبت به بقیه جلوتر می‌بینید؟
سینما. من در سینما، کارهای ارزشمند و ماندگاری را با کارگردان‌های بزرگی مثل بهرام بیضایی، کیانوش عیاری، خسرو معصومی و... کار کردم و به لحاظ ماندگاری آن را پیشروتر از سایر مدیوم‌ها می‌دانم.
سال گذشته فیلم «مردی بدون سایه» به کارگردانی علیرضا رئیسیان را در جشنواره فیلم فجر داشتید. معیار انتخاب شما در قبول یک نقش چیست؟
قبل از این‌که من به عنوان بازیگر بخواهم بازی در نقشی را بپذیرم، کارگردان به دلایل شخصی و حرفه‌ای خودش بازیگر را انتخاب می‌کند. در مرحله بعد بازیگر فیلمنامه را می‌خواند و من شخصا اگر نقشی را بتوانم درک کنم آن را بازی می‌کنم.
کارهای مذهبی زیادی در کارنامه کاری شما دیده می‌شود. به نظرتان بازی در فیلم‌های مذهبی تفاوتی با کارهای دیگر دارد؟
اثر مذهبی قطعا با آثار دیگر به لحاظ پوششی، حسی، فکری، گریم و به طور کلی فرم متفاوت است. کسی که در آثار مذهبی بازی می‌کند یا فیلم مذهبی می‌سازد خودش هم باید از درون ریشه‌ها و اعتقادات روشنی داشته باشد که از ته دل بتواند کارش را انجام دهد. خیلی‌ها هستند که بدون باورهای درونی در یک اثر مذهبی بازی می‌کنند، اما فقط بازی می‌کنند و در نهایت خروجی‌شان به دل مخاطب نمی‌نشیند.
کدام‌یک از کارهای مذهبی که انجام دادید را بیشتر می‌پسندید؟
من در سریال «مختارنامه» در نقش حصین‌ابن‌نمیر بازی کردم که از بازی در آن بسیار راضی ام. آقای میرباقری کارگردان کاربلد و متبحری است که قصه و شخصیت‌شناسی را بسیار خوب می‌شناسد و به مسائل تصویری آگاهی کامل دارد. خوشبختانه مختارنامه ارتباط خوبی با مردم برقرار کرد و هنوز که هنوز است بازپخش اش را هم مردم می‌بینند.
چرا در فیلمنامه‌های ما نقش‌هایی مناسب و خاص برای بازیگران میانسال و پیشکسوت نوشته نمی‌شود؟
نمی‌دانم، شاید فکر می‌کنند این‌طور نقش‌ها در جامعه کنونی معنا و جایی ندارد! درحالی که رکن اصلی هر خانواده‌ای سالمندان آن هستند. در فیلمنامه‌های امروزی ما اگر هم گاه چنین نقش‌هایی نوشته شود، آنها را به نابازیگران می‌سپارند.
چرا به نابازیگران می‌سپارند؟
مسلما بازیگری که سال‌ها در این راه استخوان خرد کرده و از راه بازیگری امرار معاش می‌کند رقم بالاتری را نسبت به یک نابازیگر در قراردادش می‌آورد و این مسلما به نفع سازندگان فیلم نیست. آنها ترجیح می‌دهند به نابازیگران کار بدهند که دستمزد چندانی نمی‌خواهند.
در سال‌های اخیر باب شده در جشنواره‌ها و مراسم مختلف از هنرمندان تجلیل می‌شود یا چهره‌های ماندگاری را انتخاب می‌کنند. نظرتان در این باره چیست؟
این تجلیل‌ها برای هنرمندانی که عمرشان را در این راه گذاشتند بسیار مفید و در روحیه شان تاثیرگذار است.
الان افرادی از نسل شما با چه مشکلاتی درگیر هستند؟
من و بازیگران همسن و سالم تمام عمرمان را در این راه گذاشتیم. ما که پوست و استخوانمان هم با بازیگری عجین شده در هر کاری با هر کیفیتی بازی نمی‌کنیم. امثال من با تمام مشکلات (جسمی، مالی و...) که ممکن است داشته باشند ماه‌ها و شاید سال‌ها به انتظار یک کار خوب می‌مانند، اما هر کاری را انجام نمی‌دهند. من به‌شخصه از عید تا به الان در مورد چند کار صحبت کردم، اما هنوز شروع به انجام کاری نکرده‌ام. تماشاگران ایرانی، هوشمندی هستند و درک می‌کنند کاری که دارند می‌بینند چه کیفیتی دارد. من و همسالانم که موی خود را در این راه سپید کرده‌ایم شأنی داریم که امیدوارم از سوی کارگردانان و تهیه‌کنندگان، محترم شمرده شود.

دوبلور بازیگر

دوبله و بازی‌های زیبای فیلم محمد رسول‌ا...(ص) ساخته مجید مجیدی این اثر را در تاریخ دوبله ایران و سینمای جهان ماندگار کرده. جالب است بدانید که سیامک اطلسی در این فیلم صداپیشگی ولید را به‌عهده دارد. اطلسی در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها و حتی برنامه‌های کودک هم دوبلور بوده است. ازجمله سریال جنگجویان کوهستان که آن را با عنوان لین‌چان می‌شناسیم. همین‌‌طور کارتون معروف ایکیوسان که در ذهن ما مانده است.

ساناز قنبری

سینما

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها