این چند روز که دور از فشار روزمرگی زده ام به دل طبیعت تا نفسی تازه کنم این فکر برم داشته که چرا نمیتوانم زباله را در طبیعت تحمل کنم. فکر اینکه اگر عادت داشتم در جنگل و رودخانه همیشه زباله ببینم حتماً اذیت نمیشدم. اما وقتی توقع نگاهم دیدن دار و درخت است و بهجایش زباله میبینم اذیت میشوم. این همان تعریف هنجار است. هنجار یعنی چیزی که جامعه توقع دیدنش را ندارد. حالا میخواهد زباله در جنگل باشد، آتش خاموش نشده در دامن کوه باشد،یا پوشش عریان انسان هایی در طبیعت رودخانه!