نَقل

من از کودکی علاقه داشتم وارد نیروی دریایی بشوم. ولی از سال سوم دبیرستان که وارد دانشگاه شدم، گویی تکلیف زندگی‌ام روشن شد.
همیشه دوست داشتم بیشتر تئاتر کار کنم، اما همان‌طور که گفتم نیاز مالی و شهریه دانشگاه مرا به سوی بازیگری در تلویزیون سوق داد. همزمان هم کار می‌کردم و هم درس می‌خواندم.
دست‌اندرکاران و برنامه‌سازان تلویزیون فکر می‌کنند بازیگرانی که کمدی بازی می‌کنند نمی‌توانند نقش جدی بازی کنند. در حالی که این ذهنیت اشتباهی است.
یکی از آخرین کارهایی که بازی کردم در سری اول سریال «محکومین» بود. در این سریال نقش مردی را بازی کردم که تمارض می‌کرد پول‌هایش را در خیابان دزدیده‌اند و از این طریق از مردم پول می‌گرفت. در سری دوم این مجموعه هم به کارگردانی سید جمال سیدحاتمی، نقش یک شعبده‌باز را بازی کردم که بسیار دچار مشکلات مالی‌ است. به فکر فروش کلیه‌اش می‌افتد. این نقش هم کاملا جدی بود.
دیدم بعضی دوستان در صفحات اجتماعی می‌نویسند در سریال «لیسانسه‌ها» شما بیکاری جوانان را مسخره کرده‌اید. در حالی که مقصود این سریال کاملا برعکس است و به نوعی این سریال از وضعیت بیکاری جوانانی که تحصیلات دارند، ولی بیکار هستند، انتقاد می‌کند.