رژیم پهلوی به صورت ذاتی فاسد بود و تولید فساد می‌کرد

ایروانی: این سؤال درستی نیست، اساسا رژیم گذشته به صورت ذاتی فاسد بود و تولید فساد می‌کرد، ادعایی برای مقابله با فساد نداشت حجم ثروتی که خاندان پهلوی از کشور خارج کرده‌اند و اخیرا گزارش‌هایی از آنها منتشر شده گواه این مدعاست.
در مقوله فساد یک تقابل اساسی بین نظام اسلامی و مفسدان وجود دارد، حساسیت‌های جامعه به شدت افزایش یافته است. دشمنان روی ادراک ذهنی جامعه از فساد به شدت کار می‌کنند. در عین حال وجود منافع اقتصادی برخی را دچار طمع می‌کند و دست به فساد می‌زنند و این مساله جهانی است و ما هم کم و بیش با آن مواجه هستیم، در مقوله مبارزه با فساد دو بحث وجود دارد؛ اول بحث پیشگیری است که مجموعه اقدامات و قواعد نظام‌مند را می‌طلبد و دوم مقابله با فساد است که اقدام قاطع و بیرحمانه و عاجل را طلب می‌کند.
پیچیدگی مقابله با فساد موجب شده است برخی پرونده‌ها زمانبر شوند، جامعه باید به سرعت آثار مقابله با فساد را ببیند، قاطعیت در مقابله با فساد پیامی است به مفسدان که حکومت در این زمینه اهل مماشات نیست. طولانی شدن فرآیندها و اطلاع‌رسانی ناقص و غیردقیق در این زمینه، اذهان جامعه را مشوش می‌کند. اجازه اخیری که رهبر معظم انقلاب به قوه قضاییه دادند تا حد زیادی موجب کوتاه شدن زمان رسیدگی می‌شود و قاطعیت را افزایش می‌دهد. مجلس و قوه مجریه نیز لازم است در این زمینه به کمک قوه قضاییه بیایند و با رفع خلأهای قانونی و بستن فرصت‌های فراری که برای مفسدان وجود دارد عزم نظام در مقابله با فساد را در عمل نشان دهند.
در قبل از انقلاب، ادعایی در مورد برخورد با مفاسد وجود نداشت اما وقتی انقلاب شد یکی از ثمرات انقلاب، روحیه مطالبه گری و پرسشگری بود و انتظارات از حکومت بالا رفت. بیشتر سیاست‌های مبارزه با فساد، سیاست‌های پیشگیری هستند تا سیاست درمان و برخورد. سیاست‌های پیشگیری در حوزه اجرا تعریف می‌شوند و روش‌های اجرایی باید به گونه‌ای باشند که امتیاز و رانت به جای خاصی داده نشود و در مرحله اجرا،‌ جلوی آنها گرفته شود. اگر در این بخش‌ها ضعفی باشد باید در حوزه درمان که سیاست برخورد با مفاسد است اقدام کنیم.