حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
وی از معدود اشخاصی بود که در زمان حیات خود آگهی فوت خود را مشاهده نمود. داستان از این قرار است که وقتی لودویگ نوبل، برادر آلفرد نوبل-که او نیز بهنوبه خود شخص محترمی بود-دار فانی را وداع گفت، برخی رسانهها و پایگاههای خبری به اشتباه تصور کردند آلفرد نوبل از دنیا رفته است.
در نتیجه فردای آن روز تیترهایی از قبیل «مخترع دینامیت درگذشت»، «دلال مرگ تسلیم مرگ شد»، «مردی که دنیا را ترکاند، ترکید» و... در روزنامهها مشاهده شد.
آلفرد نوبل با مشاهده این تیترها واقعا ناراحت شد و با خود گفت عجب کاری کردم، وقتی بمیرم همه مرا بهعنوان منفجرکننده و ترکاننده به یاد خواهند آورد. ناگهان تصمیم گرفت کاری کند که از او بهجای نام زشت، نامنیک به یادگار بماند.
از اینرو فیالفور تمام ثروتش را صرف طراحی جایزهای کرد که در خدمت علم و دانش و پیشرفت بشر و صلح جهانی باشد و برای نیل به این مقصود جایزه نوبل را بنیان گذاشت.
سالها بعد که آلفرد نوبل درگذشت، روزنامهها نوشتند: «مخترع دینامیت و بنیانگذار جایزه نوبل درگذشت»، « دلال مرگ و طراح جایزه صلح تسلیم مرگ شد»، «مردی که دنیا را ترکاند و خادم بشریت بود، ترکید» و به این ترتیب آلفرد نوبل نیز خاموش شد.
امید مهدینژاد
طنزنویس
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....