تلخ و شیرین مددکاری
مددکاران خاطرات زیادی دارند که معمولا تلخی آنها به شیرینیاش میچربد. فرحپور خاطرهای دارد که مربوط به چند سال قبل است. خاطرهای که به او یاد داد و براساس آن باید تاکید کرد برای کمک کردن به فردی که به استیصال رسیده، حتی نباید یک دقیقه را از دست داد: «اتفاقات تلخ زیادی برای مددکاران رخ میدهد. یکی از اتفاقاتی که من و همکارانم شاهد آن بودیم، برمیگردد به چند سال قبل، زمانی که در یک مرکز خدمات مددکاری کار میکردم. آن زمان پسری با حال اسفناکی وارد مجموعه ما شد. بدنش به دلیل مصرف کراک زخمهای عمیق داشت و بوی بسیار بدی میداد. ساعت اداری تقریبا تمام شده بود. او آمد و توضیح داد که مدتی است درگیر اعتیاد شده و گفت دیگر خسته است و قصد دارد اعتیادش را ترک کند. او گفت دیگر نمیتواند زندگیاش را به این شکل ادامه دهد.
با توجه به این که ساعت اداری تمام شده بود به او گفتیم برود و در اولین روز کاری به ما سر بزند تا به مشکلاتش رسیدگی کنیم. آن پسر رفت و چند دقیقه بعد دیدم بچههایی که از مدرسه تعطیل شدهاند با رنگ پریده و حال نزار مشغول آمدن به داخل مجموعه هستند.
دلیل حال بدشان را پرسیدم، گفتند یک نفر جلوی در مرده و آدمها دورش جمع شدهاند. رفتم ببینم ماجرا چیست. متاسفانه دیدم همان پسر جلوی در ورودی ما فوت کرده و روی زمین افتاده بود. همان موقع فهمیدم وقتی یک نفر با آن میزان از عجز میآید و میگوید دیگر نمیتوانم زندگی کنم، چقدر حرفهایش واقعیت دارد و باید به سرعت به او کمک کرد.»
فرحپور میگوید به اندازه تمام خاطرات بد، خاطرات خوب هم در زندگی مددکاران وجود دارد. به خصوص زمانی که با کودکان و نوجوانان کار میکنند و آنقدر بعضی وقتها این کار لذتبخش میشود و آدم کیف میکند که حد ندارد. خاطرات خوب ما مددکاران به لحظههایی است که شکل میگیرد؛ لحظهای که بچه محروم از تحصیل برای اولین بار مداد و خودکار به دست وارد مدرسه میشود، لحظهای که یک زندگی از همگسسته در آستانه طلاق به هم جوش میخورد و مسیر برای ادامهاش هموار میشود. لحظهای که کودک درگیر اعتیاد را از بیمارستان مرخص میکنیم و میبینیم که رنگ به رخسارش آمده و با همه مشکلاتی که دارد شاید در آینده زندگیاش عوض شود.
اگر بخواهم به شکل کلی بگویم، 80درصد از جوانان و نوجوانانی که تا الان با آنها کار کردهام آدمهای نرمالی شدهاند، در سطح معمولی جامعه زندگی میکنند و درگیر آسیبها نشدند و حالشان خوب است. همین مسأله من را خیلی خوشحال میکند.
گفت و گو
