ممنون که رفتی!

خط‌کش ما قانون است، قانون منع به‌کارگیری بازنشسته‌های دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی،‌ قانونی که از سال 95 به این سو با این که بود ولی کسی به آن وقعی نمی‌نهاد، اما سرانجام شهریور امسال که اصلاحیه‌اش آمد همه را گوش به زنگ کرد. این قانون یک دایره کشید که رئیس دیوان محاسبات گفت170 نفر در آن جا می‌شوند، 170 نفری که هم حقوق بازنشستگی می‌گیرند و هم سرکارند و حقوقشان برقرار. پیگیری‌های ما نشان می‌دهد از این 170 نفر عده‌ای تا کار به ضرب و زور نکشیده استعفانامه‌هایشان را نوشته‌اند و گذاشته‌اند روی میز رئیس، یک عده نیز گفته‌اند می‌روند ولی تا مهلت دوماهه قانونی صبر می‌کنند و تا دقیقه 90 نام مدیر را یدک می‌کشند، عده‌ای نیز خیلی شیک و مجلسی سرجایشان محکم نشسته‌اند شاید به این امید که این قانون مثل هزار و یک قانون دیگر از تب و تاب بیفتد و آنها بچسبند به میز و صندلی‌های موروثی.

آفرین ما به گروه اول است که گردنشان مقابل قانون از مو باریک تر است و بعد از سال‌ها نشستن روی صندلی‌های پرمزایای مدیریتی و گرفتن دو حقوقِ همزمان، استعفانامه به دست، نامی نیک از خود به جای گذاشتند. ترش رویی‌مان هم به گروه سوم است که داستان‌ها نقل می‌شود از تلاش شان برای ماندن در پست و مقام فعلی، یک جور چنگ انداختن به زمین و زمان .

رفتنی‌ها

از170 نفری که گفته می‌شود مشمول منع به‌کارگیری بعد از بازنشستگی هستند 55نفر از زیرمجموعه‌های وزارت کشورند، از استانداری‌ها و فرمانداری‌ها گرفته تا مدیران ستادی وزارتخانه.

16 نفر را هم باید در وزارت نفت جست که در صندوق‌های بازنشستگی نفت، شرکت نفت و گاز پارس، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب،‌ معاونت بین‌الملل شرکت ملی نفت، مدیر طرح توسعه لایه‌های نفتی پارس و ... مشغول به کار هستند.

اما از صد نفر باقیمانده بیشترین تعداد بازنشسته‌های شاغل در وزارتخانه
راه و شهرسازی مشغول به کارند که چون اسمشان رسانه‌ای شده قطعا می‌روند؛ از رئیس سازمان ملی زمین و مسکن بگیرید تا معاون حمل‌ و نقل وزیر راه تا معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌ها، معاون برنامه‌‌ریزی و مدیریت منابع، معاون توسعه ومنابع انسانی و مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و اقتصاد مسکن وزارتخانه.

در بین آنهایی که رفتنی شده‌اند کسانی نیز هستند که استعفا نداده‌اند ولی همه می‌دانند که بزودی بعد از انقضای مهلت دو‌ماهه قانونی (21 آبان) با پستی که با آن اخت شده‌اند، خداحافظی می‌کنند؛ مثل اسفندیار چهاربند، معاون بازنشسته برنامه‌ریزی منابع انسانی و فناوری اطلاعات وزارت آموزش و پرورش .

خداحافظ ای...

اما از بینِ رفتنی‌ها، یک عده که ما به آنها آفرین می‌گوییم خودشان کاغذ را گذاشته‌اند روی میز و داوطلبانه رویش متن استعفا را نوشته‌اند؛ از جمله هفت معاون وزارت صنعت که همگی همزمان با هم در حمایت از این قانون استعفا داده‌اند. در وزارت کار نیز
دو نفر از معاونان برای رفتن اعلام آمادگی کرده‌اند و قبل از این‌که کسی به آنها تلنگری بزند خودشان اقدام کرده‌اند؛ از جمله سید حمید کلانتری که در گفت‌وگو با ما گفت مسؤولیتم را از قانون گرفته‌ام و حالا براساس قانون می‌روم تا جا برای جوان‌ترها باز شود.

از سازمان نوسازی مدارس کشور نیز که فقط یک مدیرکل بازنشسته دارد به ما خبر رسید این مدیر را که به سبب توان علمی‌اش
ده سال بعد از بازنشستگی‌اش نگه داشته‌اند بعد از تصویب اصلاحیه قانون در شهریور بازنشسته کرده‌اند. همچنین به ما گفتند او که مدیرکل نوسازی استان اصفهان است از این بازنشستگی استقبال کرده و گفته خدا را شکر که بالاخره رادار نظام مرا گرفت.

باید به اینها دست‌مریزاد گفت که به سیاست‌های جوانگرایی کشور تن می‌دهند و سعی نمی‌کنند مثل یک عده از غفلت‌هایی که در اجرای قانون رخ می‌دهد، سوءاستفاده کنند.

جویندگان روزنه

به عقل جن هم نمی‌رسد کارهایی که یک عده می‌کنند برای ماندن. مدیرانی هستند که عقل مات می‌ماند از کرده‌هایشان، مثل مدیری که خبر آمد برای پاک کردن سنوات خدمتی و در نتیجه باقی ماندن در پستش 600 میلیون تومان پیشنهاد رشوه داده است. این صندلی‌ها واقعا چقدر می‌ارزد که یک عده اینچنین برایش دست و دلبازانه پول خرج می‌کنند؟

دست و پا زدن برای ماندن در پست‌های مدیریتی حالا شده یک ورژن جدید از خلاقیت میان برخی مدیران بازنشسته که قاضی‌زاده هاشمی، نماینده مجلس از آنها رونمایی کرده است، شگردهایی همچون تلاش برای بالابردن درصد جانبازی، تلاش برای ارتقا یافتن از دانشیاری دانشگاه به مراتب بالاتر، متوسل شدن به حذف دوره‌های آموزشی از سنوات خدمتی و حتی شگرد جالب توجه بازپس دادن حق و حقوق بازنشستگی و در نتیجه کم کردن از سال‌های خدمت.

خدا می‌داند برخی از این میز و صندلی‌ها چه قدرت و ثروتی برای مستاجرانش به همراه می‌آورد که این مدیران زیر چهره‌های موجه به اقدامات غیرموجه دست می‌زنند. اینها واقعا از پست و مقام‌هایشان چقدر پول در می‌آورند که حاضرند مبالغی کلان بدهند و سرجایشان بنشینند؟ تشنگان قدرت یا شیفتگان خدمت؛ مساله این است. قطعا کسی برای باز کردن گرهی از گره‌های کشور یا حل یک گرفتاری از گرفتاری‌های خلق‌ا... اینچنین پول خرج نمی‌کند.

البته به مصداق «یک شیر پیر همچنان شیر است» می‌توان یقین داشت مدیران بازنشسته بعد از بازنشستگی مضاعف خویش نیز عاقبت به خیر خواهند شد و نیازی نیست غم به دل راه دهند همچنان که خبر آمد رئیس سازمان ملی زمین و مسکن چند روزی است رحل اقامت در فولاد مبارکه انداخته است.

اسامی برخی مدیران که به پیشواز جوانگرایی رفتند

حمید کلانتری، معاون تعاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

احمد مشیریان، معاون روابط کار وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی

منصور معظمی؛ رئیس هیات عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران

‌حسن یونس سینکی؛ معاون امور اقتصادی و بازرگانی

محمود نوابی؛ مدیرعامل سازمان حمایت مصرف ‌کنندگان و تولیدکنندگان

ابوالفضل رضوی، معاون توسعه روستایی و مناطق محروم ریاست جمهوری

بهرام سبحانی، مدیرعامل شرکت فولاد مبارکه

‌‌مجتبی خسروتاج؛ معاون صادراتی وزیر و رئیس سازمان توسعه تجارت ایران

ضیاءالدین شجاعی برهان؛ معاون هماهنگی، حقوقی و امور مجلس

مهدی کرباسیان؛ رئیس سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران

صادق نجفی؛ مدیرعامل سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی ایران

مریم خباز

جامعه