در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مقطع حساسکنونی
گفتوگوی حکیم حاذق و پرسندگان نافُرم
حکیــــم افضــــــــــــــل عباسآبادی (تقاطع سهروردی)، روزی از تقاطع چهارراه ولیعصر میگذشت، مریدان اخراجی شـــــــــیخ اکبر یوسفآبادی (جنب پمپ بنزین) او را دیدند و شناختند.
یکی از مریدان به سایر مریدان گفت: «بیایید برویم از این حکیم پرسشهایی بپرسیم تا هم ببینیم چه حکمتهایی در چنته دارد و هم اگر فاز داد قدری او را بیازاریم.»
پس با موتور جلوی او پیچیدند و گفتند: «ای حکیم، تو سالیان آزگار با داروهای مادی و معنوی و بینرشتهای امراض مختلف مردمان را دوا کردهای.»
حکیم گفت: «خب؟»
گفتند: «با اینهمه تجربه و بورد تخصصی و مطب در بهترین نقطه شهر، به ما بگو کدام دارو از همه بهترتر است و هر دردی را دوا میکند؟»
حکیم گفت: «آن دوایی که هر دردی را شفا میدهد محبت است.»
گفتند: «اگر روی مریضی اثر نکرد چطور؟»
حکیم گفت: «دوزش را بیشتر کنند.»
گفتند: «اگر باز هم افاقه نکرد؟»
گفت: «تزریق وریدی کنند.»
گفتند: «اگر باز هم کار نکرد؟»
حکیم گفت: «میخواهید اذیت کنید یا حکمت بشنوید؟»
گفتند: «گزینه جیم.»
حکیم گفت: «بروید پی کارتان. تنها دردی که محبت هم بر آن کارگر نیست، یکی خریت است، یکی هم برخی از بیماریهای خاص. پس خودتان بمالید.»
مریدان آماده شدند تا خودشان بمالندو یکی پس از دیگری خاموش شدند!
امید مهدینژاد
طنزنویس
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
