حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از طرفی اصل 43 قانون اساسی هم تامین نیازهای اساسی مردم اعم از خوراک، پوشاک، مسکن، کار و آموزش و پرورش و... را باز برعهده دولت گذاشته است، پس در اینکه دولت موکلف است امکانات لازم را برای امور مختلف کشور مثل مباحث اقتصادی، خانوار و... فراهم کند، بحثی نیست و قانون اساسی بارها صراحتا به این موضوع اشاره کرده است.
ولی ممکن است به جایی برسیم که دولت نتواند این کار را انجام بدهد، چه خودش بهطور مستقیم چه شرکتها و کارکنان و افرادی که متعلق به دولت هستند. در این موارد هم ما قانون مسئولیت مدنی را داریم. در ماده 11 این قانون تاکید شده است که کارمندان دولت و شهرداریها یا خود دستگاهها و نهادها چنانچه براثر بیاحتیاطی یا بهطور عمد قصوری را انجام بدهند که مرتکب خسارت بشود، مثل همین حالا که اداره برق میگوید من توان تامین وات را ندارم و با خاموشیهای بهوجود آمده به مردم خسارت وارد شده است، طبق قانون مکلف است این خسارت را برای عموم مردم جبران کند. در همین راستا میتوانیم به قاعده فقهی لاضرر و لاضرار هم استناد کنیم؛ چراکه براساس آن هرگونه ضرررساندن در اسلام نفی شده و مسئولیت و ضمان خسارت برعهده کسی است که خسارت زده است.
پس با توجه به جمیع این موارد، اگر به کسی خسارت وارد شود، این خسارت مستوجب جبران است؛ البته در ماجرای خسارتهای ناشی از قطع برق، شرکتهای برق خودشان را بیمه مسئولیت میکنند و قاعدتا باید براساس همین بیمه خسارت پرداخت شود و مشترکان میتوانند با در دست داشتن مدارک کامل مطالبه خسارت را داشته باشند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....