بخشی از مسیر خط لوله از دشت عباس یا همان دشتآزادگان میگذرد. صحرایی که زمانی افتاده بود زیر تسمهها و شنیهای تانکها و زرهپوشهای عراقی و تا نزدیکیهای اهواز پیش آمده بودند. حالا 38 سال از آن روزها میگذرد. نه خبری از صدامحسین است و نه خبری از ارتش بعث. چیزی حدود کمتر از چهار دهه زمان لازم بود تا حالا نسل ما امروز را تجربه کند؛ وقتی که در نهایت آزادی قدم به دشتآزادگان بگذاری و دشت را نه زیر شنی تانکهای دشمن بلکه زیر شنی بیل مکانیکیها و بولدوزرها ببینی که به قصد آباد کردن منطقه آمدهاند نه ویرانی و تخریب. دهها بولدوزر و بیلمکانیکی و سایدبوم ریخته بودند توی این دشت تا صد کیلومتر پایینتر، مچ عطش و تشنگی که مردم آبادان و خرمشهر را کلافه کرده بودند بخوابانند زمین. حالا این پروژه رفته زیر بار بهرهبرداری. مهمتر از شادی مردم، اراده این مردان بود که 38 سال بعد دوباره آن را به زمین خوزستان اثبات کردند.