درس‌های جام ‌21

جام‌جهانی ادامه دارد. گرچه شگفتی‌های این جام، تمامی ندارد؛ اما با وجود همه این شگفتی‌ها، جام‌جهانی یک دانشگاه بزرگ برای آنهاست که می‌خواهند بدانند و نکات جدیدی از دنیای بی انتهای فوتبال برداشت کنند. هر بازی جام‌جهانی یک درس بزرگ است و فکر می‌کنم همین جام تا کنون درس‌های بسیاری برای همه ما داشته است. این‌که بازیکنان هر اندازه بزرگ باشند نمی‌توانند به تنهایی نقش تیم را بازی کنند و حتی اگر مسی و رونالدو باشند، در نهایت در برابر تیم‌هایی که هارمونی و هماهنگی کامل تیمی دارند و در همه خطوط بالانس هستند، تسلیم می‌شوند.

آموخته‌ایم که فوتبال تا لحظات آخر بازی تا آن ثانیه‌های پایانی که همه امیدها قطع می‌شوند، جریان دارد و ضروری است که تا لحظات پایانی امیدوار بمانیم. مانند گلی که کروس به ثمر رساند. یاد گرفتیم که به تماشاگران در هر حالی احترام بگذاریم مانند برخورد متمدنانه بازیکنان ایسلند با تماشاگران و برخورد محترمانه تماشاگران با بازیکنان. آموخته‌ایم تفکر و استراتژی مربیان است که تیم را می‌سازد نه ستاره‌ها. اسپانیا به ما نشان داد که اگر سرمربی بادانش برود و یک سرمربی تازه‌کار و بی‌تجربه بیاید، همان تیم مقتدر و ترسناک تا چه اندازه شکست‌پذیر می‌شود.

جام‌جهانی روسیه به ما یاد داد که اعتماد به نفس را در خودمان تقویت کنیم. خودمان را اگر باور داشته باشیم مانند مکزیک و کره‌جنوبی در برابر آلمان بازی می‌کنیم یا مانند روسیه در برابر اسپانیا. کاش روح بزرگ خودمان را پیدا کنیم و با این روح بزرگ، رویا بسازیم. جام‌جهانی به ما آموخت که یک تیم می‌تواند روی کاغذ بازنده باشد اما نتیجه نهایی در تابلو آن را برنده اعلام کند مانند آنچه در بازی ژاپن برابر کلمبیا رقم خورد. جام‌جهانی برای هزارمین بار به ما یادآوری کرد که اگر تیمی به بازیکنان مسن دل ببندد، به بدترین شکل ممکن تنبیه می‌شود حتی اگر آن تیم مثل آلمان اسم بزرگی داشته باشد.

جام‌جهانی به ما یادآوری کرد که فوتبال قواعد و چارچوب‌های خودش را دارد و تا در آن چارچوب قرار نگیری به توفیق نمی‌رسی. جام‌جهانی 2018 روسیه در کنار درس‌های نابی که در امر برگزاری داشت، نکات جذاب و قدیمی؛ اما مهم و همین طور درس‌های بکری داشت. کاش این درس‌ها را بیاموزیم و درست پیاده کنیم.

ستار همدانی | کارشناس فوتبال