به نظر من پیش از هر چیز باید بررسی شود چه اتفاقی اینقدر باعث جذب مخاطب و استقبال مردم در یک منطقه خاص میشود. برای مثال درمورد برنامههای برگزاری جشن رنگ با رنگهای شیمیایی در طبیعت، سوالات مهمتری وجود دارد که باید ابتدا به آنها پاسخ داده شود. چه شاخهای از گردشگری را میشناسیم یا میتوانیم داشته باشیم که هیجان مردم در گردشگری را مدیریت کنیم. چند جشنواره میشناسیم که گردشگران در آن مشارکت دارند. علاوه بر آسیبهای این برنامهها به محیطزیست از نظر سلب آرامش حیات وحش و آسیب مواد شیمیایی به طبیعت، این برنامه یک حرکت غیربومی است. در صورتی که ما در کشورمان انواع جشنها و برنامههای بومی را داریم که میتواند جایی دور از محدوده زندگی و تردد حیاتوحش، مشارکت گردشگران را بطلبد و گردشگران هر منطقه در کنار مردم بومی در این برنامهها شرکت کنند. بنابراین در درجه اول باید به این فکر کنیم که این انرژی و هیجان چطور میتواند مدیریت شود و صرفا معرفی نکردن مناطق گردشگری پاککردن صورت مساله است و ارائه یک راهحل پایدار
نیست.
افسانه احسانی
کارشناس گردشگری پایدار
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.